Bibliotheek Gouda genomineerd

Bibliotheek Gouda is genomineerd voor beste bibliotheek van Nederland. Ik kan heel goed begrijpen waarom, ik ben daar graag. Ook al ligt het verder weg van huis maar het heeft meer sfeer en gezelligheid dan de oude bibliotheek die dichter bij huis was. Het is dat ik mezelf verbod op heb gelegd anders ging ik daar denk ik toch wel om de drie weken. Misschien is het vanwege het naam waarom ik ook graag naar toe ga, chocoladefabriek ;)

http://www.omroepwest.nl/nieuws/30-03-2015/bibliotheek-gouda-genomineerd-voor-beste-bibliotheek-van-nederland#I63bSMHoPdSbMbVz.01

Kokkerellen

Afgelopen zaterdag hebben mijn ouders bij mij gegeten en weekend ervoor Anneke. Het was erg gezellig. Ik heb twee keer hetzelfde gekookt,  lekker makkelijk.

Ik koop nooit meer mayonaise, maar maak ze zelf. Het enige nadeel is dat het niet lang houdbaar is, drie tot vier dagen. Dus vaak plan ik dan mijn weekmenu op af. Hier onder zie je het proces. Het sleutel van in één keer goed laten lukken is olie echt heel langzaam beetje bij beetje toevoegen. Ik doe vaak klein beetje in en dan dat goed laten opnemen in de mengsel voor ik volgende beetje toevoeg. Het duurt even maar ondertussen kan je gerust andere dingen gaan doen. Ik ben dus tussendoor met de aardappels aan de slag gegaan.
20150322_123145 20150322_124312 20150322_125522 20150322_130549Ook ik koop tegenwoordig geen diepvriesaardappels meer. Maar haal op de markt zakje aardappels, erg goedkoop. En maak daarmee van alles zelf. Dus terwijl de machine bezig is met mayonaise, tussendoor voeg ik olie toe, schil ik ondertussen aardappels. Doordat ik goed heb doorgekookt is het gemakkelijk te prakken met een vork. En ik doe wat melk bij. Daarna vul ik een spuitzak en maak van die toefjes. Dan zo ongeveer 30 minuten op 180 in de oven. Op zich kan ook 20 minuten op 210-220 graden. Dan heb wat krokante aan de buitenkant en lekker puree in de binnenkant.
20150322_124110 20150322_131547 20150322_132232 20150328_182955 20150328_183004Ik was een keer bij mijn tante in Engeland en zij had heerlijke kip met brie gemaakt. Het was zo lekker dat wij thuis ook maakte. Dit is een variant daarop. En wat minder vettig.
Je hebt ongeveer anderhalve bladerdeeg nodig per kip van ongeveer een ons. Bladerdeeg rol je beetje uit zodat het niet te overheersend wordt. Dan dep je kipfilet even, die leg je op de bladerdeeg. Op de kip leg je brie. Om brie goed te laten smelten snij ik altijd korst eraf. Om mooi door brie te kunnen snijden heb ik tip van mijn vader gekregen, maak je mes een beetje warm dan glijdt het gemakkelijker door. Over kip doe je amandels. Je kunt van die kant en klare amandelschaafsels kopen. Terwijl aardappels op het vuur staan en machine nog steeds bezig is met mayonaise heb ik ondertussen amandels gestampt. Daardoor krijg je heerlijke beet. Overheen wat kruiden, ik heb dragon gebruikt. Je kunt zelf kijken wat je het lekkerst bij vindt.
20150322_123130 20150328_151430 20150328_151510 20150328_151529 20150322_140654 20150322_141529 20150328_152932En uiteindelijk staat dit op tafel. Brie was wat uitgelopen maar dat mag :)
IMG_20150328_200101Helaas ben ik vergeten foto’s te maken van het toetje, zelfgemaakte chocoladeijs. Dit keer smaakte het beter dan de eerste keer. Dus ook daar ga ik op vooruit.

©Plien 2015

Gelezen: maart

de reizigerIk heb 7 delen van deze serie gewonnen. Dus in mijn kast staat 7 van dikke pillen rond 800 blz.. Ik wist niet zeker of ik dit boek ooit eerder had gelezen. Tijdens het lezen besefte ik, ik ken het boek. Soms wist ik weer wat er mogelijk zou kunnen gebeuren. Ook al heb ik zo 10 of 11 jaar geleden gelezen. Ik heb er van genoten. Wel moet ik eerlijk bekennen, het duurde even voor ik helemaal in het verhaal zat. Ik ga nu elke maand een deel lezen. Ik denk dat ik deel 2 ook wel ken, misschien drie ook, maar dat weet ik niet zeker. En vraag dan de nieuwste deel voor mijn verjaardag.
Ik vond het intrigerend hoe een magisch stenen poort je in staat kan brengen om door tijd te reizen. Stel dat er inderdaad nog van die plekken zijn hier op de wereld die de oude krachten nog heeft. En dat je met de juiste spreuken een poort kan opzetten.
Claire Randall reist terug in tijd, zo ongeveer 200 jaar terug. Ontmoet voorvader van haar man. Door haar werk als verpleegster in de tweede wereldoorlog is zij gauw gezien als een vrouw die weet hoe ziektes en wonden kan genezen. Maar balanceert daarmee wel op het grens van logica en hekserij. Maar door haar huwelijk met Jamie Fraser wordt zij daartegen beschermt. Maar wat haar ook anders maakt is, zij heeft voorkennis, zij weet wat er gaat gebeuren met Highlanders en Schotland. En haar mondigheid, want in die tijd zijn vrouwen vooral gehoorzaam aan hun mannen. Maar doordat zij in de 20ste eeuw is opgegroeid kijkt zij anders aan tegen en komt voor haarzelf op.
Intrigerend en ben wel benieuwd hoe het verder gaat.
Van deze deel is er een tv-serie van gemaakt. Het eerste aflevering was afgelopen vrijdag op België 1 geweest. Ik moet zeggen dat ze voor groot deel aan het boek hebben gehouden, laten we zeggen 90%.

vikingIk heb dit boek gekocht in zo pakketje van drie boeken voor tien Euro. Nou ja, dat laat je niet liggen. Gelukkig zijn die andere twee boeken erg goed. Maar dit boek is toch een tegenvaller. Na een strijd van 70 blz. gelezen te hebben, heb ik het opgegeven. Ik vind dat hij geen prettige schrijfstijl heeft. Dwaalt te regelmatig af, sommige manieren van de hoofdpersonage vind ik te betweterig. Betweterig in de zin van, wat wij nu allemaal weten over die tijd en doen en laten van Viking, komt erg sterk naar voren. Soms denk ik, dat is niet logisch, want aantal zaken had hij niet kunnen weten of zo kunnen denken als je kind. En soms denk ik, hoe kun je nou alles zo precies weten wat er gebeurd is toen je 8 was. Nou, ik in ieder geval niet. Nee, dit boek krijgt ook niet de eer om te mogen prijken in mijn boekenkasten.

parisIk ben echt grote fan van hem. Dit is het vijfde boek dat ik van hem lees. En weer onder de indruk van zijn boek. De enige minpuntje aan dit boek is dat de chronologie wat door elkaar lopen. Dus je springt soms van de ene naar ander tijdsperiode. Ook in dit boek volg je aantal families die op bepaald manier aan elkaar gelinkt zijn. En dat niemand perfect is. En belangrijke punten uit de geschiedenis komen voorbij, ook non-fictieve personages zoals mr. Eiffel. Ik heb nog niet al zijn boeken maar ik ga zeker weer zijn boeken kopen als ik het koopverbod heb opgeheven ;) Al zijn boeken heb ik in het Engels. Tot nu toe gelukt om elke maand Engelstalig boek te lezen.

vespasianusLeuk boekje, die zat bij de stapel van drie boeken voor een tientje en dit was een extraatje. Is een soort kennismakingboekje. Ik vond het interessant en leuk om te lezen maar ik heb geen behoefte om de hele serie te willen. Ik kan niet precies mijn vinger op leggen waarom ik dit boek niet zo denderend goed vond. Het lees gemakkelijk, verhaallijn was op zich ook goed maar ik denk dat zijn schrijfstijl mij niet zo ligt. Het is wel afwijkend van het meeste boeken die ik heb gelezen over oud-Romeinse tijd. En dat was op zich wel wat verfrissend om te lezen. Het is een soort boek dat gaat over de onderwereld uit die tijd. Mensen die bedrag moeten betalen willen ze beschermd worden tegen overvallers en dergelijke.

eilandgastenEilandgasten van Vonne van der Meer. Ik heb er van genoten! Waande me af en toe op Terschelling ook al speelt het af op Vlieland. Wat leuke aan dit boek was, dat je het mensen zijn die op vakantie gaan. En besef eigenlijk dat iedereen met bepaald doel ernaar toe gaan. Zoals ik met bepaald doel naar Terschelling gaan. En uiteindelijk weg gaat met bepaald doel of gevoel. Ik kom altijd tot rust als ik op het eiland ben. Dan heb ik de tijd en de ruimte om rustig tot mezelf te komen zonder verplichtingen. Vaak probeer bepaalde gevoelens vast te houden als ik weer naar huis ga. Helaas gaandeweg door het jaar heen raak het gevoel weer kwijt waardoor ik weer verlang om even naar het eiland te gaan.
Vonne van der Meer schrijft vaak boeken over Vlieland en zijn erg leuk om te lezen.

Niet veel boeken gelezen de afgelopen maand. Ik heb meegedaan aan Marchdailydoodle. Elke dag een tekening maken, wat mij ook gelukt is. Maar dat kost ook tijd. En twee boeken waren ook erg dik.

Zoals de afgelopen drie maanden is mij weer gelukt om op de eerste dag van de maand met een nieuw boek te beginngen. Ik begin vandaag met het boek “The three musketeers’ van Alexandre Dumas. Is een Engelstalig boek. Dus ook lukt het mij dan om voor de vierde maand achtereen een Engelstalig boek te lezen. En ik blijf elke maand op z’n minst één Engelstalige boek te lezen. En gezien de stapel zal ik tot tot ergens volgend jaar blijven doen.

Ik heb al vermeld dat ik dat ik mijn koopverbod op boeken heb verlengd. Want het stapel is nog erg hoog. Wat natuurlijk niet betekent dat ik ze ook niet mag krijg ;)

©Plien 2015

 

Hoe gaat het verder…

Zo, eind van de revalidatie is in zicht! Ik heb de datum van de eindmeting gekregen. Nu nog 5 trainingen te gaan. Ik moet zeggen dat ik ergens toch wel vreemd vind dat het afloopt. Eerst dacht, wow, 13 weken, drie maanden, wat lang! Maar het is zo omgevlogen. Halverwege dacht ik… pfff, ik ben er nog lang niet! Is de laatste 6 weken nog wel genoeg? Moet ik revalidatiemisschien niet erover praten om te verlengen?

Maar ik besef nu dat op een of ander manier in de eerste 6 weken bezig ben om aantal factoren in mijn hersenen om te kunnen zetten. Dat bepaalde minder goede gewoontes om moest zetten naar goede, gezonde gewoontes. Ik werk op drie fronten en op drie fronten heb ik vooruitgang geboekt. Nu ik nog drie en halve week te gaan heb, zie ik die vooruitgang veel beter. Want ik had na de tussenmeting een dipje. Op bepaalde fronten zag ik geen vooruitgang. Maar toen werd het mij door de case manager uitgelegd dat ik naar andere dingen moest kijken waar ik wel vooruitgang op had geboekt.

Want het punt was, zoals hij zei, ik had een redelijk goede conditie toe ik binnen kwam. Ik zat al op level 6 terwijl de meeste die binnen komen op level 2 of 3 zitten. Maar het waren mijn spieren die ik niet goed onder controle had en wat ik ook deed, ik viel niet echt af. En had nog steeds bepaalde slechte gewoontes waar ik maar niet vanaf kwam. En op al die fronten heb ik vooruitgang geboekt.

Maar hoe gaat het verder? Dat is waar ik nu af en toe aan denk. Nou ja, iets meer dan af en toe. Want dan moet ik het toch zelf gaan doen. Wat ik fijn vind is, dat ik nog tot en met week 52 een nazorgtraject krijg. Dus nu en dan contact met het revalidatiecentrum, een paar belafspraken ga maken met diverse disciplines. Om ervoor te zorgen dat ik op de weg blijf waar ik nu op zit. Deze weg voelt goed aan voor mij. Ik wandel elke dag, nou ja, bijna elke dag. Ik merk dat ik het heerlijk vind.

Nu ben ik bezig om ervoor te zorgen dat ik na de revalidatie door gaat met trainen/sporten, want het geeft mij een goed gevoel. En ik blijf wandelen, misschien niet elke dag. Het hangt hoe druk mijn agenda is. Want ik merk wel dat ik nog even de juiste balans moet zoeken tussen actief zijn en rust. En dat ik niet per se elke dag een half uur hoef te wandelen, 20 minuten is ook goed.

Waar ik wel voor moet zorgen is, dat ik niet terugval in mijn oude patroon. Daarom wil ik na de revalidatie een weekje rust en dan sporten. Dus voor het einde van de revalidatie wil ik ergens ingeschreven staan, zodat ik stok achter de deur heb. Geen excuus, geen uitstel, het staat vast. Wel moet ook voor mijn ogen houden dat ik niet meteen door mijn enthousiasme vol op ga. Maar de juiste balans moet zoeken. Dit keer heb ik alle vertrouwen erin dat ik die balans gemakkelijker kan vinden. Wel besef ik dat ik toch wel regelmatig even naar de fysiotherapeut moet omdat een bepaald deel van mijn lijf regelmatig toch vast zit. Maar dat is te overzien.

Wel moet ik toegeven, ik heb geen werk en daarom gaat het goed en is alles te overzien. Want ik stak bijna al mijn energie in mijn werk waardoor niet veel voor mijzelf overbleef. En nu ik geen werk heb, heb ik de energie die ik in mijzelf kan steken. Hoe gaat dat straks? Dat weet ik niet, maar ik wil mij daar ook niet druk om maken. Want wat heeft het voor zin. Ik wil in het moment leven, in het nu en genieten van wat ik doe en kan doen. Oké, ik kijk wel een klein beetje vooruit, tot ongeveer 5 weken. Alleen om zeker te weten dat ik hierna doorga met wat ik nu doe.

©Plien 2015

Citaat op maandag

Je leeft eigenlijk altijd in het verleden of in de toekomst, nooit in het heden, nooit op het moment zelf.

‘Een vlucht regenwulpen’ van Maarten ‘t Hart

Ik ben hier mee eens. Wij kijken soms teveel naar het verleden of toekomst waardoor wij vergeten dat we eigenlijk van het moment moeten genieten.