Nieuwe blog

Ik heb een nieuwe blog gemaakt, https://nounouplien.wordpress.com/. Het staat los van deze blog. Het is eerste reden is dat ik nieuwe blog heb opgezet is dat ik met diverse boekenuitdagingen bezig ga houden. En mogelijk dat ik bij één van de uitdaging jullie hulp nodig heb.

Waarom dan niet op deze blog? De reden is dat ik op deze blog alleen recensies heb staan en zoals je ziet, ben ik niet actief meer op deze blog. Verder is het omdat ik meer persoonlijker blog wil hebben. Want ik zal niet alleen over uitdagingen en boeken schrijven maar ook over andere dingen die mij bezig houden.

Mocht ik in de toekomst weer recensies willen schrijven dan pak ik deze blog op. Maar ondertussen hoop ik dat ik jullie zie op mijn andere blog.

Recensie ‘Nooit meer regen’ van Carla de Jong

Waar gaat het boek over

Na een half jaar van het overlijden van Jeanne Dufour proberen de drie belangrijkste mannen uit haar leven met het verlies om te gaan. Haar zoon, haar ex-man en haar man proberen elk op zijn eigen manier er mee om te gaan. Een half jaar na haar dood mocht pas haar testament geopend worden.

Maar dan ontvangt de ex-man van Jeanne te vroeg een brief. Dan begint het geheim uit het verleden op te spelen.

Wat ik ervan vond

Ik ben er nog niet uit waarom het boek ‘Nooit meer regen’ heet. Maar dat even terzijde, het was een goed boek. Het had een trage start maar gaandeweg leerde ik diverse personages kennen en wilde ik om die reden doorlezen. Ik wilde weten wat het geheim was.

Belangrijkste personages hadden allemaal diepgang. Het draaide vooral om haar man Matteo en haar zoon Nathan. Hoe Matteo vecht om weer te leven zonder Jeanne. Nathan, die eigenlijk haar overlijden nooit echt verwerkt heeft en dan verdwijnt zijn echte vader ook nog. Dan valt zijn halfzusje hem lastig, maar gaandeweg beseft hij dat zijn halfzusje Olivia het ook niet gemakkelijk heeft. Samen met Olivia gaan ze op zoek naar hun vader.

Wat ik ook goed vond aan het boek was het feit dat niemand perfect was, ook niet degene die was overleden. Het zijn net gewone mensen, ze maken fouten, nemen goede of verkeerde beslissingen. En het grappige is, Matteo kon ronduit bot zijn en toch vond ik hem het leukste personage. Misschien juist vanwege zijn botheid, misschien juist vanwege het intense verdriet dat hij voelt.

De leukste wisselwerking was tussen Nathan en Olivia. Vooral door hun leeftijdsverschil en het feit dat Olivia tegen haar grote broer opkeek. Leuk om te lezen hoe Nathan langzaam zijn gedachte over zijn zusje veranderd.

Tot slot

Na wat trage start heb ik er echt heerlijk van genoten. Ik had echt moeite om het boek op gegeven moment weg te moeten leggen vanwege het feit, de personages waren levensecht.

Recensie-exemplaar ontvangen van uitgever Boekerij.

Auteur:
Carla de Jong
Titel:
Nooit meer regen
ISBN:
978 90 225 7469 0
Uitgever:
Boekerij
Genre:
Roman
Uitgave:
Paperback
Verschenen:
oktober 2015

©Plien 2015

Recensie ‘Enkele reis’ van Marelle Boersma

Waar gaat het boek over
Suus vertrekt met haar dochter Sterre en haar zus Anouk naar Portugal. Om een nieuw leven te beginnen, weg van al het Enkelereis_defklstress die zij ervaart in Nederland.

Wanneer haar vrienden overkomen met de spullen uit Nederland slaat het noodlot toe, Sterre verdwijnt.

Wat ik ervan vond
Anders dan haar vorige boeken had ik het gevoel dat dit verhaal iets meer tijd nodig had om op gang te komen. Maar mijn verwachting werd niet teleurgesteld en het werd een pageturner.

Het verhaal is losjes gebaseerd op de ware gebeurtenis van de verdwijning van Maddie McCann. In het nawoord schrijft Marelle Boersma dat het verdwijning van Maddie McCann jaren in haar hoofd zit. Wat ik me nu afvraag is, is er nu wat meer rust in haar hoofd gekomen over deze verdwijning?

Terugkomend op het boek… Ontzettend goed geschreven en ik heb toch getwijfeld over wie Sterre had ontvoerd en lang had ik ook getwijfeld of Sterre bleef leven. Ergens halverwege kreeg ik mijn vermoeden wie de ontvoerders waren, maar hoe dichter we tegen het einde kwam, dacht ik, heb ik het toch fout? En twijfelde toch aan mezelf om uiteindelijk tegen mezelf te kunnen zeggen, zie je wel! Ergens was ik er trots op dat mijn eerste vermoeden goed was. Ik moet wel zeggen dat het nu voor het eerst is dat mijn eerste vermoedens goed waren. In al haar andere boeken zat ik er compleet ernaast of ik twijfelde te veel. Soms kan het in het nadeel van het boek werken als er al vanaf het begin toch een bepaalde duidelijke signalen zijn wie de mogelijke verdachte(n) zijn. Maar in dit geval werd het juist daarom een pageturner, want ik wilde weten of mijn vermoedens juist waren.

De meeste personages bleven wat oppervlakkig op twee personages na, Anouk en Suus. Was dat teleurstellend? Ergens wel. Want in de meeste boeken van haar hebben meerdere personages diepgang. En dat was in dit geval wat minder sterk.

De relatie tussen Suus en Anouk is de kracht van dit boek. Door de speciale band die beiden hebben, waardoor ze elkaar goed begrijpen. In dit geval is dat ook belangrijk omdat Anouk door een ongeluk een hersenbeschadiging heeft opgelopen. Daardoor kan Anouk moeilijk zinnen vormen of op woorden komen. Dus heeft Suus geleerd om haar met paar woorden al te begrijpen. En Anouk ziet meer dat elk ‘gewoon’ mens door haar beperking. En zo vullen ze elkaar aan.

Tot slot
Absoluut weer topboek van Marelle Boersma, maar niet haar sterkste. ‘Nobody’ en ‘Moederziel’ blijven in mijn ogen tot nu toe de beste van haar boeken.

Wel heeft zij weer voor elkaar gekregen dat het een pageturner is, een boek dat je gewoon niet weg kunt leggen.

Recensie-exemplaar ontvangen van uitgever De Crime Compagnie.

Auteur:
Marelle Boersma
Titel:
Enkele reis
ISBN:
978 90 6109 311 0
Uitgever:
De Crime Compagnie
Genre:
Thriller
Uitgave:
Paperback
Verschenen:
oktober 2015

©Plien 2015

Uprooted, door Naomi Novik

9200000037157288

Dit boek is, volgens mij, nog niet naar het Nederlands vertaald dus ik heb het in het Engels gelezen. Ik hoop van harte dat het binnenkort vertaald wordt want ik kan het zeer aanbevelen.

Dit is een sprookje vermomd als fantasy boek. Laat je door het woord sprookje niet misleiden, het is wel degelijk een boek voor volwassenen. Alle elementen die je zou verwachten zijn er, goed en kwaad, hebzucht, oorlog en wanhoop, en ondanks dat je weet dat het wel goed zal aflopen, zit het plot goed in elkaar en leest het verhaal vlot. Ik kon het boek in elk geval moeilijk wegleggen.

Agnieszka is 17 en woont in een dorpje in een groene vallei – de koeien grazen er, de rivier meandert en de bergen rijzen op aan weerszijden, beschutting biedend aan de andere dorpjes. Ook staat er in de vallei een toren, waar de Draak woont – dit is de bijnaam van de tovenaar die, in opdracht van de koning, waakt over de vallei. Aan het andere eind ligt namelijk het Woud. Het Woud was er al voor de mensen hier kwamen. En als het aan het Woud ligt, dan gaan de mensen ook weer weg. Er komen on-dingen uit het Woud die de kinderen stelen, het vee doden en de mensen gek maken. Langzaam maar zeker rukt het Woud steeds verder op de vallei in en slokt de dorpen op.

De tovenaar heeft hulp nodig, en hij heeft Agnieszka uitgekozen – dit is echter zeer tegen haar wil en zij wil zich niet schikken naar haar lot. Als dan ook de zoon van de koning vanuit de verre hoofdstad naar de vallei komt om zich ermee te bemoeien, lopen de zaken danig uit de hand. Kan de tovenaar het Woud tegenhouden als zijn leerlinge zich verzet, er oorlog broeit en de prins het Woud in wil gaan om zijn moeder te redden? Is de liefde van Agnieszka voor haar vallei diep genoeg geworteld om het kwaad van het Woud te weerstaan?

Dit boek bevat veel (Oost-Europese) folklore elementen, waardoor de wereld waarin het verhaal plaatsvindt heel bekend overkomt, en waardoor ik me goed in de hoofdpersoon kon verplaatsen. Dat het verhaal vanuit een ik-persoon is geschreven, droeg daar ook aan bij. Zeer aan te raden voor liefhebbers van fantasy-verhalen!

gastrecensie door Miranda

Recensie ‘Honolulu King’ van Anne-Gine Goemans

Waar gaat het boek over
De tachtigjarige Hardy Hardy is een eigenaar van een Indische toko. Zijn vrouw zit in een verzorgingshuis, zijn kleindochter komt regelmatig bij hem langs om te helpen met het koken. Ondanks het feit dat zijn vrouw dementie heeft, is hij gelukkig met zijn leven. Hij heeft nog een wens, weer optreden met zijn legendarisch band Honolulu Kings. De problemen begint als tegenover hem een sushirestaurant komt. Het pijnlijke verleden komt naar boven. Naar aanleiding van zijn verleden besluit hij in de vrijmetselaar loge geheim uit zijn verleden te vertellen. Daardoor komen de broeders van de loge in de problemen, want mogen ze een misdaad verzwijgen doordat ze een geheimhoudingsplicht hebben of moeten ze het rapporteren aan de politie?

Wat ik ervan vond
Het eerste woord wat mij binnenschiet is, eyeopener. Ook weer besef ik dat ik zo weinig weet van de geschiedenis van Indonesië of beter gezegd toen het nog Indië was.honolulu king

Ik had een boek gelezen van Rudy Kousbroek, ‘Het Oostindisch Kampsyndroom’. Je kunt hier mijn recensie over teruglezen. Ik vond het toen al een eyeopener en na het lezen van dat boek dacht ik, wat weet ik toch zo weinig over dat stukje belangrijk geschiedenis.
Dat gevoel kwam elke keer sterk naar voren in dit boek. Wat in dit boek duidelijker naar voren kwam, was namelijk dat er drie groepen waren. Nederlanders, Indische mensen en Indonesiërs. En dat Indische mensen na de oorlog en bevrijding eigenlijk tussen wal en schip kwamen. Ze waren niet meer veilig in hun eigen land en kwamen naar Nederland. Alleen Nederland was nog herstellende van de tweede wereldoorlog waardoor ze deze mensen niet goed konden opvangen. Of was Nederland gevlucht voor zijn verantwoording?

Ondanks diverse zware thema’s, zoals dementie, depressie en moord is het boek luchtig. Dat komt juist mede door de twee vrienden van Hardy, George en Cok. Beide mannen zijn ook van Indische afkomst. En hebben samen met Hardy een band gevormd, Honolulu Kings. Door de leuke dialogen tussen die mannen moest ik soms wel even gniffelen.

Door de jaren heen heeft Hardy ook diverse verhalen opgenomen van verschillende mensen die uit Indië kwamen. Zo leer je verschillende verhalen en visies kennen. Terwijl Hardy Japanners met alles wat hij in zich heeft haat, zijn er mensen die Japanners niet haten of hen hebben vergeven. Maar Hardy kan daar niet met zijn verstand bij. In het eerste hoofdstuk wordt het al duidelijk hoe groot zijn haat is voor de Jappen.

‘Hardy maakte alleen een snuivend geluid als een anekdote van een klant hem niet beviel. De jap, een positief verhaal over de jap, lag uiterst gevoelig bij hem. Klanten die beweerden dat er ook goeie jappen bij zaten, hoorden de gemoedelijke Hardy opeens ingehouden briesen.’ (blz 13)

Maar het boek kent ook trieste momenten, elke keer als Hardy op bezoek gaat bij zijn vrouw Christina. Triest hoe hij haar probeert vast te houden in heden, terwijl zij wegglijdt naar het verleden.

‘Ze zitten vredig naast elkaar, al heeft hij geen idee waar zijn vrouw uithangt. Hij is niet meer haar man.’

‘Het ene moment zitten ze in hun hotelkamer aan de kust en plotseling zijn ze drieëndertig jaar terug in de tijd. Hij probeert met haar mee te reizen, haar geest te volgen. Als hij dat niet doet, is hij haar definitief kwijt. Dat beangstigt hem het meest, dat Christina overgaat naar een andere dimensie en hij alleen achterblijft.’ (blz. 20)

Hoe ga je daar mee om? Dan doet hij iets wat zijn dochter erg kwets, terwijl hij het doet om zijn vrouw gelukkig te maken. Dementie is een moeilijk iets en hoe ga je als familie mee om? En wat voor de één logisch is om te doen is voor een ander onlogisch of kwetsend.

Het boek gaat ook over zijn kleindochter Synne. Synne strijdt met diverse gevoelens en doet dingen die zij veracht en tegelijkertijd niet los kan laten. De relatie tussen Hardy en Synne is beter dan de relatie tussen Hardy en zijn dochter Aswani. Synne houdt van koken en helpt haar opa graag terwijl Aswani dat juist vreselijk vond, al die geur en rommel.

Maar het gaat ook over het vrijmetselaars loge, wat zij moeten doen nadat ze het duistere geheim van Hardy hebben gehoord? Hoe gaan ze ermee om, wat moeten ze doen?

Tot slot
Ik merk dat ik er eigenlijk nog zoveel over wil schrijven. Maar toch moet ik het afsluiten. Het is echt een boek dat ik later nog een keer wil lezen. Al is het alleen maar om me te laten herinneren over een deel van de geschiedenis dat ik nooit heb meegekregen van school. De enige wat ik geleerd had was dat Indië toen een kolonie was van Nederland. Maar niet over de bezetting of hoe zwaar het voor hen was. Ik begrijp natuurlijk dat voor de Nederlanders de tweede wereldoorlog erg ingrijpend is geweest en dat daardoor voor het begrip voor de mensen uit Indië, waar de oorlog net zo erg was, niet altijd aanwezig was. Maar is dat dan een reden om een ander deel van de Nederlandse geschiedenis te vergeten of als een ondergeschoven kind te beschouwen?

Het boek bevat vele ingrediënten waardoor het prettig was om te lezen.

Absoluut een aanrader!!! Echt indrukwekkend en ik vind het een knappe prestatie hoe zij het voor elkaar krijgt om diverse thema’s in een geheel over elkaar heen kan laten lopen en dan luchtig te houden.

Auteur:
Anne-Ginne Goemans
Titel:
Honolulu King
ISBN:
978 90 414 2522 5
Uitgever:
Uitgeverij AmboAnthos
Genre:
Roman
Uitgave:
Paperback
Verschenen:
september, 2015

©Plien 2015

Recensie: ‘Wat Milo zag’ van Virginia Macgregor

Waar gaat het boek over

Door de ogen van de negenjarige Milo wordt de wereld waargenomen. Een wereld die in zijn ogen anders is, hij heeft namelijk retinitis pigmentosa. Uiteindelijk zal hij blind worden. Nu neemt hij de wereld waar door een kleine gaatje. Daardoor bekijkt hij dingen juist scherpzinniger dan ieder ander die de wereld met een wijde blik waarneemt.

Wanneer zijn oma naar een verpleeghuis moet veranderd zijn hele wereld. Door zijn beperkte zicht ziet hij juist datwat milo zag er iets niet klopt in dat verpleeghuis. Dat de hoofdverpleegster een schone schijn ophoudt als familie op bezoek komt. Maar zodra die weg zijn, maakt zij het leven van de bewoners onaangenaam. En doet zij veel dingen om haar eigen leven te veraangenamen.

Milo probeert dat duidelijk te maken maar volwassenen willen hem niet geloven of naar hem luisteren waardoor hij zelf het heft in handen neemt om er voor te zorgen dat de waarheid aan het licht komt.

Wat ik ervan vond

Ik heb dit boek met veel plezier gelezen. Wat ik mooi vind aan dit boek is, hoe de auteur een aantal onderwerpen aan elkaar weeft. Zoals de verwaarlozing in het verpleeghuis, vaak wil de familie het niet altijd weten omdat ze zich al schuldig voelen omdat vader of moeder daar zitten. Over de kok van het verpleeghuis, Tripi, die illegaal in het land is en niet weet hoe het met zijn zus gaat. Maar ook over Milo, die moet dealen met het feit dat hij blind wordt en toezien hoe zijn moeder zichzelf verwaarloosd nadat zijn vader vertrokken is.

Ik had moeite om het boek weg te leggen. Ik wilde weten of Milo het voor elkaar kreeg om zijn moeder duidelijk te maken dat er iets mis is met het verpleeghuis. Alleen zijn moeder wilde niet horen en dat kwam vooral door schuldgevoel.
Wat ik erg intrigerend vond, was de wereld zien door zijn ogen. Dat juist doordat hij nu de wereld door een speldenknopformaat ziet hoe is scherper zijn zicht en zijn waarneming van de omgeving scherper geworden. Dan besef ik nu dat de doven en ook veel slechthorenden juist scherpzinniger zijn geworden in mimiek en non-verbale signalen.

Ik heb zelf jaren gewerkt in verzorgingshuizen als activiteitenbegeleidster, dus ik was ook nieuwsgierig naar het hoe en wat van het verpleeghuis. Hoe iemand er zo mee weg kon komen? Dat vond ik een intrigerend onderdeel.

Ik vond ook dat het boek gemakkelijk las, geen ingewikkeld taalgebruik.

Tot slot

Ik ben boekhandel Roodbeen dankbaar dat zij mij dit ongecorrigeerd vooruitexemplaar heeft meegegeven. Zij waren er nog niet aan toe gekomen om het te lezen. En ik sla een boek niet af als ik het gratis meekrijg. Natuurlijk moet ik wel even een recensie over schrijven. Geen probleem.

Ik heb echt van het boek genoten. Het is verfrissend en intrigerend op een duidelijke manier. En hoe verschillende thema’s mooi in elkaar pasten. Door gemakkelijk taalgebruik leest het boek gemakkelijk weg. Echt een aanrader!!

Auteur:
Virginia Macgregor
Titel:
Wat Milo zag
ISBN:
978 90 225 7436 2
Vertaald door:
Mireille Vroege
Oorspronkelijke titel:
What Milo Saw
Uitgave:
Paperback
Uitgever:
Uitgeverij Boekerij
Genre:
Roman
Verschenen:
september, 2015

 

©Plien 2015

Recensie: ‘Rode Koningin’ van Victoria Aveyard

Waar gaat het boek over

Er is een wereld waar onderscheid wordt gemaakt tussen Zilver en Rood bloed.
Mare Berrens, 17 jaar, is geboren als lage Rode. Mensen van lage Roden moeten de elite Zilveren dienen. Zilveren bezitten bovennatuurlijke krachten waardoor zij de Roden onder controle kunnen houden.

Als beste vriend van Mare in de leger moet, zet Mare alles op alles om hem uit de leger te houden. Maar dan gebeurd er iets, Mare blijkt een gave te hebben die zij als Rode niet behoort te bezitten.

Wat ik ervan vond

Ik heb het boek met plezier gelezen. Wel moet ik eerlijk zeggen, het boek kende af en toe zwak momenten waardoor ik het rode koningineven weg legde. Ik heb het boek tegen mijn verwachting in niet in één ruk uitgelezen.

Nu ik zo schrijf besef ik dat het komt omdat een grote deel van de personages wat oppervlakkig waren. Mare en Maven waren toch wel degenen met het meest diepgang. Maven is een prins van Zilver bloed. Zijn broer Cal is de oudste en zal hun vader opvolgen. Ook dat was een sterk punt in dit boek, het verschil tussen de twee broers en hun visie op het verschil tussen Roden en Zilveren.

In het volgend citaat komt het verschil tussen Roden en Zilveren duidelijk naar voren:

“Dat was geen Zilveren uitvinding, want zij hebben zulke dingen niet nodig. Zij hebben helers. Maar helers verspillen hun tijd niet aan het redden van Roden of zelfs maar aan het werken aan het front om soldaten in leven te houden. De meesten blijven in de steden, waar ze het leven van stokoude Zilveren verlengen door het genezen van levers die door alcohol en dergelijke zijn verwoest. Dus zijn wij aangewezen op een zwarte markt van technologie en uitvindingen om ons te helpen beter te worden.” (blz. 21/22)

Ik werd prettig verrast door een paar onverwachte plotwendingen waardoor ik weer even door wilde lezen tot het weer afzwakte. Wat mij ook regelmatig verraste was hoe gemakkelijk ik vergat dat er technologie was tot het ter sprake werd gebracht. Ik had soms het gevoel dat het verhaal in de middeleeuwen afspeelde. En daardoor af en toe even verward raakte en dat gebeurd niet gauw, dat is een compliment naar de auteur toe. Dat zij voor elkaar kreeg om mij technologie weer even te laten vergeten.

Wat ik wel van Mare leer is, hoe ver wil je gaan om je familie te beschermen? Af en toe deed zij mij denken aan Katniss van Hongerspelen. Ook zij deed dingen om haar familie te beschermen.

Qua taalgebruik is het boek gemakkelijk te lezen en origineel verhaal. Origineel in de zin van Zilveren en Roden en dat Zilveren kracht hebben en de Roden zijn de lagere kaste. Maar ook weer een meisje dat in opstand komt tegen de gevestigde orde, ook weer een meisje van rond de 16 die opstaat, ook weer een meisje dat twee jongens leuk vindt. Ik denk dat die aspecten mij ook daarom aan Katniss deden denken.

De reden dat ik het boek heb uitgelezen was dat ik toch nieuwsgierig was naar hoe het verder ging. En ik ben zeer zeker nieuwsgierig naar tweede deel.

Tot slot

De verhaallijn was interessant waardoor ik toch nieuwsgierig ben geworden. Ik hoop dat het tweede deel de personages wat meer diepgang hebben, dat is wat ik hier beetje heb gemist. Dus ik heb er geen spijt van dat ik dit boek heb gelezen en gaat zeker in mijn kast.

Het boek heb ik ontvangen van uitgeverij Cargo.

Auteur:
Victoria Aveyard
Titel:
Rode Koningin
ISBN:
978 90 234 9028 9
Vertaald door:
Marion Drolsbach en Ellis Post Uiterweerd
Oorspronkelijke titel:
Red Queen
Uitgave:
Paperback
Uitgever:
Uitgeverij Cargo
Genre:
Young Adult Fantasy
Verschenen:
september, 2015

©Plien 2015