Recensie “De bibliothecaresse van Auschwitz” geschreven door Antonio Iturbe

bibliothecaresse van Auschwitz

  • Titel: De Bibliothecaresse van Auschwitz
  • Oorspronkelijke titel: La bibliothecaria de Auschwitz
  • Auteur: Antonio Iturbe
  • Vertaald door: Joke Mayer
  • ISBN: 978 90 225 6643 5
  • Genre: Biografische Oorlogsroman
  • Uitgever: Boekerij
  • Uitgave: Paperback,  413 pagina’s

 

Beschrijving achterflap

In concentratiekamp Auschwitz is pal onder de ogen van de nazi’s in het geheim een schooltje opgezet. Daar waar boeken streng verboden zijn, verbergt de veertienjarige Dita onder haar jurk de kleinste en meest clandestiene bibliotheek die ooit heeft bestaan. De acht boeken worden door haar en de andere kampgenoten gekoesterd als schatten. Dita geeft niet op en verliest nooit de wil om te leven. De verhalen voeren haar mee naar een andere wereld.

 

Mijn “beleving”van dit boek

Het feit dat zo’n jong meisje, in zo’n ellendige plaats deze taak op zich nam sprak mij enorm aan.  We kennen allemaal de verhalen van de mensen die de vernietigingskampen hebben overleefd wel. Je kan je dus goed voorstellen dat iemand de wil om te leven verliest en al helemaal niet aan zo’n gevaarlijke taak wil voldoen.

We volgen het verhaal van de Tsjechische Dita, die tot haar negende een zorgeloos leven leidt met haar ouders in Praag.  Nadat de nazi’s Praag binnenvallen in 1939 moeten zij en haar ouders noodgedwongen een aantal keer verhuizen om vervolgens in de Joodse getto Theresienstadt terecht te komen.

Uiteindelijk belandt ze op haar veertiende , samen met haar ouders in Auschwitz-Birkenau. Ze werden niet direct naar de gaskamers gebracht, maar kwamen in het “familiekamp”terecht.    Haar ouders worden daar te werk gesteld en Dita krijgt bij toeval een baantje als assistente in Barak 31, de kinderbarak.        Onder leiding van de charismatische Fredy Hirsch worden de kinderen bezig gehouden met spelletjes en zang. Zonder dat de nazi’s het weten worden de kinderen ook onderwezen in taal, rekenen, geschiedenis en aardrijkskunde.  Er zijn zelfs acht boeken in de omloop om te helpen bij het les geven.

Dita werpt zichzelf op als bibliothecaresse en verzorgt de boeken met veel liefde en aandacht.                                                                                                                                             De zeer uiteenlopende boeken geven de kinderen de kans om even aan de gruwelijke plek waar ze verblijven te ontsnappen.

Al snel stort dit “veilige”wereldje ook in. Het blijkt dat het familiekamp was opgezet om de waarnemers van het Rode Kruis te misleiden. Zodra bleek dat het Rode Kruis niet op controle zou komen werden ruim 4000 mensen uit het familiekamp alsnog naar de gaskamers gestuurd.

 

De heftige emoties, angst, wanhoop maar ook de kracht en de wil om te overleven komen goed naar voren.                                                                                               Ik vond het moeilijk om dit boek van me af te schudden en heb er nog dagen over nagedacht. De vernedering en mensonterende praktijken…….Het is choquerend dat de ene mens de andere mens dat aan kan doen. En waarom?  Wanneer je onze huid wegdenkt zijn we van binnen allemaal hetzelfde, ons bloed heeft dezelfde kleur dus zijn we gelijk!     Laten we dit nooit vergeten, ook in deze tijd niet. Laten we elkaar gewoon met respect behandelen, dit soort praktijken mogen zich gewoon nooit meer herhalen!

Kortom een zeer indrukwekkend boek!

©Nadia 2014