Gelezen: Juli

the last of the mohicansIk was begonnen met dit boek. Het had een langzame start maar gaandeweg merkte ik dat het verhaal avontuurlijker werd. Maar toch had ik het weggelegd. Ik kon gewoon niet op dit boek concentreren en doordat Engels enigszins in oude stijl is geschreven las het niet gemakkelijk. In de winter slaap ik altijd iets beter dus heb ik besloten in de winterperiode opnieuw op te pakken.

wolfsbloedLang had ik gewacht ik op deel 2! Eindelijk! Op weg naar Frankrijk had ik dit in de auto gelezen. ’s Avonds had ik het bijna uit. Een boek dat moeilijk weg te leggen was. Ik wilde gewoon weten wat er allemaal ging gebeuren. Is geen herhaling op deel 1 maar het speelde af deels in hetzelfde omgeving en deels in Parijs af. Wat een leuke afwisseling werd. Ik kijk uit naar deel 3!

de ontbiederHet laatste deel van het Verboden Magie-serie. Wat een einde! Ik had moeite om weg te leggen en werd plezierig verrast door onverwachte wendingen. Ergens vond ik toch jammer dat er einde aan is gekomen maar genoten van dit boek. Ik val in herhaling, maar ik ben echt grote fan van haar!

herinneringen van HadrianusOp advies van kunstgeschiedenis, onderdeel Romeinse Kunst, had ik dit boek gehaald. Helaas kwam ik er niet doorheen. Het was langdradig en kwam maar niet echt op gang en sprong van het ene op het andere onderwerp waardoor het niet prettig las. Het is een roman. Keizer Hadrianus is vooral bekend door de grote muur die in zijn tijd werd gebouw in United Kingdom om de barbaarse Schotten uit de provinicie Engeland te houden. Ik ben wel nieuwsgierig geworden naar dat stuk geschiedenis dus zal denk ik in de toekomst wel iets over lezen maar niet in dit boek.

de nacht van de vogelsEen boek die ik van mijn zus had gekregen. Wat een schitterend boek! Ik heb nu al haar boeken en elk boek met plezier gelezen. Dit was een intrigerend boek die ik niet gemakkelijk weg kon leggen. Echt heerlijk boek!

ooggetuige van het romeinse rijkOok een boek op advies van kunstgeschiedenis. Titel verraad al over welke tijdsperiode het gaat. Ik heb dit met plezier gelezen. Het zijn korte verslagen, brieven uit verschillende lagen van het Romeinse volk. Omdat ik wist dat het gebaseerd was op daadwerkelijke ooggetuigen, las ik dit met andere ogen. Wetend dat dus mensen zijn die dat echt deden of hadden ervaren. Ik had wel diverse boeken over oud-Romeinse periode gelezen maar is toch anders dat dit boek. Hier gaat niet alleen over bekende, rijke Romeinen maar ook over gewone volk.

het vlammende kruisOok weer een deel dat ik met plezier heb gelezen. Deel 5 van de Reiziger-serie. Wel moet ik eerlijk zeggen, ik vond Claire nu wat bemoeial en wat irritant. Daarnaast ben ik ook verbaasd over haar medische kennis. Sorry, het maakt ietsiepietsie ongeloofwaardig dat zij echt bijna alles weet. Oogheelkunde, geboorte, medicijnen, hoe je die kunt maken en dergelijke. Natuurlijk als arts moet je van alles een beetje weten maar je specialiseert op één gebied. En zij lijkt op alle fronten gespecialiseerd te zijn. En ik moet bekennen dat Roger op dit moment toch wel mijn favoriete karakter is geworden. Ik kijk uit om deel 6 te lezen en hoop deel 8 te ontvangen voor mijn verjaardag. Afwachten 😉

olymposIk had deel 1 ‘Ilium’ gelezen. En keek uit om dit deel te lezen maar het ruikt te sterk naar rook waardoor mijn neus elke keer verstopt raakt als ik wilde lezen. Dus heb ik besloten maar het boek terug te brengen naar de bieb. Ik zet beide delen op het lijst om aan te schaffen. Want deel 1 was zeker erg goed en moeite waard om later nog een keer te lezen.

dagboek van een beschermengelHet cover sprak mij heel erg aan. Na aarzelend begin, begon ik te wennen aan haar stijl of is dat vertalersstijl. Is altijd lastig om te zeggen, komt het door vertaler of schrijver. Maar ik heb het boek in 1 dag uitgelezen. Het leest gemakkelijk en was toch intrigerend verhaal. Dat een beschermengel toch mogelijk een kracht heeft om je leven te veranderen, dat hoe je leven was op paar kleine punten veranderd wordt, waardoor je levenspad opeens anders kan uitzien. Terwijl ik dit zo schrijf moet ik plotseling denken aan ‘Leven na leven’ van Kate Atkinson. Ook zoiets, hoe je iets klein veranderd waardoor je hele levensloop er anders uit kan zien. Intrigerende gedachte.

de zeeIk ben nog niet uit wat ik van het boek moet vinden. Het had maar 222 bladzijdes en toch duurde langer voor ik het uit had. Het boek had iets waardoor ik toch bleef lezen, mijn nieuwsgierigheid was wel geprikkeld maar blijkbaar niet zodanig dat ik het niet weg kon leggen. Het had wel een verrassend einde. Ik blijf nu steeds denken, wat was het nou waardoor ik nog niet uit ben. Wat warrig was, het heen en weer gespring van heden en verleden zonder logische redenen. Hoofdpersonage Max Morden kwam niet over als dementerend oud man. Maar iemand die ergens voor vlucht, misschien vluchten voor eenzaamheid. Maar wat had het dan met het verleden te maken. Het boek gaat wel weer in mijn kast.

Lees nu ‘De tweeling van Highgate’ van Audrey Niffenegger. Ik heb het bijna uit. Het is een boek dat ik niet weg kan leggen. Erg spannend en intrigerend.

Zodra ik alle delen van ‘De reiziger’ (nog twee delen te gaan) dan ga ik begin maken met Boeken van mijn leven (FLOW uitdaging). Er is weer vijf boeken aan toegevoegd. Penguin English Library  uitdaging loopt gaande weg vanzelf. Eerst alle Engelstalige boeken lezen die ik nog in de kast heb staan, maar aantal die op het lijst staan heb ik. Dus dat zal vanzelf gaan.

En afgelopen maand heb ik mijn boekenkasten weer gereorganiseerd. Tja, ik ergerde me toch weer aan hoe rommelig eruit zag dus heb ik weer anders ingericht en zo blijft het tot ik me weer loop te ergeren. Maar… ik heb wel voor elkaar gekregen om 18 boeken uit mijn kast te halen om niet meer in de kast te zetten! Wie had dat gedacht!

©Plien 2015

Advertenties

Recensie ‘Citadel’ van Kate Mosse

SAMSUNGTitel: Citadel
Oorspronkelijk titel: Citadel
Auteur: Kate Mosse
Vertaald door: Maaike Bijnsdorp & Lucie Schaap
ISBN: 978 90 00 30500 1
Genre: Roman
Uitgever: Uitgeverij Unieboek bv
Uitgave: Pocket, 764 pagina’s

Op achterkant
Carcassonne, zomer 1942. Terwijl talloze Franse soldaten aan het front hun leven geven om de Duitsers het hoofd te bieden, raakt de dappere jonge Sandrine betrokken bij het verzet en besluit ze haar eigen strijd te voeren. Onder de codenaam Citadel brengt ze een groep vrouwelijke verzetsstrijders bijeen en samen met hun riskeert ze alles wat haar lief is om een einde te maken aan de angst en verdriet die de Duitse bezetting met zich meebracht.

Terwijl de oorlog het ene na het andere bloederige dieptepunt bereikt, raakt Sandrines lot verweven met dat van drie zeer verschillende mannen. Wie van hen is haar echte vijand? Wie vormt een ware bedreiging? En wie is de bewaarder van het eeuwenoude gehiem dat aan de voet van de Pyreneeën verscholen ligt? De vrouwen van de Citadel-verzetsgroep zullen een veel ouder en duisterder gevect moeten aangaan dan ze ooit hadden voorzien…

Mijn mening
Het boek is net iets anders dan de eerste twee delen, ‘Het verloren labyrint’ en ‘De vergeten tombe’. Terwijl groot deel van de verhalen uit de eerste twee delen in de jaren 2000 afspelen, speelt deze verhaal af in de tweede wereldoorlog.

Ook hier komen twee tijdspanne aan bod, tweede wereldoorlog en de vierde eeuw. Nog een verschil met de eerste twee boeken is namelijk dat nu in de verleden een man een hoofdrol speelt. Maar dat maakt het niet minder spannend. Alleen wat ik hier wel mis, is de link. In de eerste twee delen zijn de beide dames van de heden bewust van de vrouwen uit de verleden. En in dit verhaal is die bewustheid er niet.

Wel komen er weer paar bekenden naar voren en dat is leuk om te lezen en daardoor besef je dat het inderdaad al die drie boeken bij elkaar horen. Op zich kan je dit boek lezen zonder eerste twee delen te hebben gelezen, maar er loopt toch een rode draad door alle drie waardoor je een gevoel krijgt dat je iets mis als je de eerste twee niet hebt gelezen.

Wel laat Kate Mosse haar talent weer goed zien, het mixen van verleden en heden in één geheel. Wel hebben de personages in dit boek meer diepte dan in de eerste twee boeken. Maar ook hier komen weer prachtige zinnen naar voren.

‘Om haar heen leken de geheimen fel en flonkerend als vuurvliegjes langs te schieten en duikvluchten te maken. Je zag ze niet, maar voelde niettemin dat ze er waren.’

”Verhalen veranderen van vorm, van aard. Ze krijgen andere tinten, andere kleuren, afhankelijk van degene die ze vertelt.’ Hij haalde zijn schouders op. ‘Vertel me gewoon het verhaal zoals jij het herinnert.”

Daarnaast maakt zij duidelijk dat er niets romantisch is aan de tweede wereldoorlog. Dat sommige heel ver gaan om achter de geheimen te komen.

‘De foto’s waren duidelijk stiekem genomen, vanuit rare hoeken en deels onscherp vastgelegd, maar het verhaal dat vertelden was duidelijk. Sterk vermagerde vrouwen en mannen, kinderen ook, die achter een omheining van prikkeldraad naar de camera staarden.’

Kortom, weer een prachtboek, weer met plezier gelezen. Absoluut aanrader als je meer van haar wilt lezen en geïnteresseerd bent in geschiedenis en mythe.

©Plien 2014

Recens ‘De vergeten Tombe’ van Kate Mosse

de vergeten tombeTitel: De vergeten tombe
Oorspronkelijk titel: Sepulchre
Auteur: Kate Mosse
Vertaald door: Ans van der Graaff en Dennis Keesmaat
ISBN: 978 90 475 0293 7
Genre: Roman
Uitgever: Uitgeverij Unieboek bv
Uitgave: Pocket, 598 pagina’s

Op achterkant
Een oude priester, op brute wijze om het leven gebracht. Een ontzield lichaam van een jonge man in de river de Aude. Een nerveuze vrouw in een kamer met damasten grodijnen. Een lachende man in de schaduw. Twee vrouwen uit verschillende tijden en plaatsen raken verwikkeld in het mysterie dat deze mensen samenbrengt: de tarotkaarten die zij in hun handen houden…

De vergeten tombe is een episch avontuur waarin de lezer wordt meegenomen van het hedendaagse Rennes-les-Bains naar het negentiende-eeuwse Rennes-lke-Chateau, maar ook naar lang voorbije tijden waarin koningen werden begraven met hun schatten. Een intrigerend verhaal over spookachtige muziek, moordende hebzucht en eeuwenoude geheimen.

Mijn mening
Het verleden en heden liggen in dit boek dichter bij elkaar dan in het boek ‘Het verloren labyrint’. Maar net iets spannender zo spannend. Net als in die andere boek heeft zij hier ook weer het verleden en heden mooi in elkaar verweven.

Ik vind het knap hoe zij bepaalde mythen in zo verhaal één geheel van kan maken. Maar dan helpt het omgeving waar zij over schrijft haar juist.

‘Het hele gebied was vergeven van mysteries en legendes: toespelingen op verborgen schatten, samenzweringen, sterkt evehralen over geheime genootschappen, van de tempeliers en de Katharen tot de Visigoten, de Romeinen en de Kelten.’

‘De oude geschiedenis van de streek lag voor hen uitgestrekt, als pagina’s in een boek.’

Maar ook vind ik mooi hoe zij muziek en wiskunde met elkaar kan vereinigen.

‘In de muziek werd het principe van Fibonacci soms gebruikt om de stemming van instrumenten te bepalen.’

‘Debussy had in zijn prachtige symfonische gedicht La Mer gespeeld met de fibonaccireeks.’

In het begin dacht ik regelmatig waarom is het deel twee totdat een personage tevoorschijn kwam die ook in deel 1 een belangrijke rol speelde. En het speelt ook in hetzelfde omgeving af.
De personages waren wel goed beschreven maar bleven wel wat oppervlakkig, behalve Léonie. Maar Kate Mosse had wel weer de omgeving zodanig beschreven dat ik gemakkelijk voor de geest kon halen.

Ik heb met plezier dit boek voor de tweede keer gelezen.

©Plien 2014

cover van goodreads.com

Gelezen: ‘De bruidskist en andere verhalen’ van Kate Mosse

Kate Mosse is erg goed in het mengen van verleden en heden. Ik heb haar boeken ‘Het verloren labyrint’ en ‘De vergeten tombe’ gelezen en veel van die korte verhaaltjes doen mij aan die twee boeken denken. Ik krijg daardoor zin om die boeken weer opnieuw te lezen en haar nieuwste boek aan te schaffen.

‘De bruidskist en andere verhalen’ zijn korte verhalen die zij door de jaren heen heeft geschreven. Elk verhaal is anders maar allemaal met dat vleugje mystiek. De hoofdpersonages variëren van leeftijd en geslacht. Dat toont aan dat zij gemakkelijk in kan leven.

De mooiste drie verhalen van de 16 zijn:de bruidskist
De bruidskist: Hier weeft het verleden en het heden heel mooi in elkaar. Het is een triest verhaal.
Een dag in rode letter: Ook hier weeft zij heden en verleden mooi in elkaar, maar minder sterk dan bovenstaande. Het is een mooi triest verhaal. Het einde is zo anders dan het verhaal ‘Governors Island’. En zij laat door twee verschillende verhalen twee eindes zien. Beide met hetzelfde doel, maar één ziet een uitweg en ander niet.
De gele sjaal: Hier komt de verweving van heden en verleden heel sterk naar voren. En dat door iemands invloed het verleden kan veranderen.

Maar eigenlijk zijn alle verhalen goed. Zeker een aanrader als je van dat soort verhalen houdt.

©Plien 2014

cover van goodreads.com

Recensie ‘Het verloren labyrint’ van Kate Mosse

het verloren labyrintTitel: Het verloren Labyrint
Originele titel: Labyrinth
Auteur: Kate Mosse
Vertaald door: Jan Smit
ISBN: 9789047503194
Genre: Roman
Uitgever: Uitgeverij Unieboek BV
Uitgave: Pocket, 527 pagina’s
Verschenen: 2005

Op achterkant
Juli 2005: Bij archeologische opgraving aan de voet van de Pyreneeën ontdekt Alice Tanner twee eeuwenoude skeletten. Het zijn niet alleen de oude botten die haar een onprettig gevoel geven, de gehele tombe straalt een overweldigde, kwaadaardige kracht uit. Wanneer ook de politie zich met de vondst bemoeit, besluit Alice om op eigen houtje naspeuringen te doen en stuit ze op zeer merkwaardige zaken…

Juli 1209: 800 jaar eerder in Carcassonne, aan de vooravond van de beestachtige kruistocht die de Languedoc uit elkaar zal rijten, krijgt de 16-jarige Alaïs een mysterieus boek van haar vader, dat volgens zijn zeggen het geheim van de heilige graal herbergt. Verlies, intrige, geweld en passie bepalen voortaan haar leven terwijl ze vecht tegen de ongebroken boze kracht van haar tegenstander. Tot het noodlot haar, net als Alice, naar dezelfde grot voert, waar alles beslist zal worden…

Mijn mening
Ik heb het boek na enkele jaren weer opnieuw gelezen.
Het is en blijft een goed boek.

De manier waarop zij het heden en het verleden zo in elkaar laat verweven is mooi gedaan.
De manier van omgeving of onderwerpen beschrijven is mooi en gedetailleerd gedaan maar niet te. Het is geen storend element als er even een kort uitleg komt over iets, het past gewoon in het geheel. Het verhaal blijft vloeiend lopen.
Het hele verhaal is goed en logisch in elkaar gezet. Gaandeweg besef je dat enkele personages uit het heden misschien een re-incarnatie zou kunnen zijn van de personages uit het verleden.
De personages hebben karakters maar toch mis ik iets. Ik kan er niet precies mijn vinger op leggen wat dat is, de karakters blijven wat oppervlakkig. De enige met wie ik echt mee heb kunnen leven is Alaïs.

Het is een intrigerend verhaal. Al komt de heilige graal in dit boek ter sprake, dat item speelt geen boventoon. Het verhaal uit het verleden draait vooral om het begin van de kruistocht, de inquisitie en de keuzes van de mensen, trouw blijven aan mijn eigen geloof of eraan toe geven. Ik blijf me er steeds weer over verbazen hoe ver de Kerk wil gaan om mensen op de Weg te houden.

Absoluut een aanrader als je van geschiedenis houdt en mooi vind ik het, hoe het heden en het verleden in elkaar overloopt.

©Plien 2013