Recensie ‘De tuin van de blinde’ van Nadeem Aslam

de-tuin-van-de-blinde---nadeem-aslam[0]Titel: De tuin van de blinde
Originele titel: The Blind Man’s Garden
Auteur: Nadeem Aslam
Vertaald door: Harm Damsma en Niek Miedema
ISBN: 9789045802855
Genre: Roman
Uitgever: Uitgeverij AtlasContact
Uitgave: Pocket, 412 pagina’s
Verschenen: 2013

Het boek heb ik gekregen van de uitgeverij AtlasContact.

Op achterkant
In de maanden na 9/11 besluiten de Pakistaanse pleegbroers Jeo en Mikal heimelijk naar Afghanistan te gaan, niet om er te vechten, maar om de gewonden te helpen. Het lot beschikt anders: Jeo wordt al snel gedood tijdens een bloedbad. Mikal overleeft en begint een gevaarlijke zoektocht naar zijn broer, onwetend van diens dood. Maar Mikals diepste wens is naar huis terug te keren, naar de vrouw op wie hij verliefd is, naar de vrouw die verliefd op hem is: de vrouw van Jeo.
Zij wacht op Jeo in de tuin van zijn blinde vader, vol vertrouwen dat hij nog leeft. De blinde man zelf wordt gekweld door de fouten die hij in zijn leven heeft gemaakt in naam van ‘de islam’ en zijn vaderland.

Mijn mening
Na eerst 14 pagina’s te hebben gelezen, had ik het gevoel dat ik wat miste en begon opnieuw. Het was de schrijfstijl van het boek waar ik in het begin moeite mee had. Maar is dat zijn schrijfstijl of de wijze waarop het vertaald is?
Maar nadat ik weer opnieuw begon, kon ik dit keer zo in het boek duiken.
Het was een interessant boek. Het gaf mij nog meer inzicht in de denkwijze van de islamieten. Hoe verschillend mensen erover dachten. Hoe gemakkelijk wij iedereen over één kam scheren, maar andersom gebeurd dat ook. Dat elk blanke een Christen is, wat niet correct is. Mensen in een land als Pakistan en Afghanistan zijn niet vrij om te kunnen en te mogen geloven waar ze in willen geloven.

Wat ook een eyeopener voor mij was, is dat hun geloof nog maar zo kort is. Ik had het wel ergens gelezen, maar in dit boek kwam het duidelijker naar voren. Vooral toen Naheed, de vrouw van Jeo, het ging vergelijken met onze geschiedenis.
Hun geloof bestaat veel korter dan het christendom. Doordat wij veel verder zijn in de ontwikkeling dwingen wij hun om sneller te gaan. Maar is dat juist? Hebben ze niet het recht om zich rustig op hun eigen tempo te ontwikkelen? Alleen zijn er nu helaas mensen die gebruik maken van de hedendaagse methoden om de Christenen te bestrijden. Terwijl zij nu in geloofswijze leven ergens in de 14de-15de eeuw. Dus ergens in ons Middeleeuwen. Daardoor ga ik de Taliban vergelijken met de Inquisiteurs.
Zij leven in angst en die angst dragen zij over aan hun kinderen, zoals toen ook in onze tijdslijn gebeurde.
‘Wat u ook allemaal hebt moeten doormaken, het mag er nooit toe leiden dat u jongeren opzadelt met uw eigen angsten. Dat u me wilde waarschuwen begrijp ik, maar u hebt al uw angstgevoelens op mij overgedragen.’

Mikal werd gevangen genomen, en later weer vrijgelaten. Maar hij maakte een fout waardoor zijn leven onzeker is geworden. En toch redde hij later een westerling. Maar hij had die westerling ook gewoon kunnen laten sterven. Hij had een reden om die westerling te laten sterven. Want toen hij een gevangene van de Amerikanen was, werd hij niet erg goed behandeld. In het boek komen de Amerikanen er niet goed van af. Was hun haat op dat moment inderdaad zo groot om wat in New York gebeurd was? Hadden ze echt het gevoel dat ze in hun recht stonden om wraak te nemen op de Islamieten? Hadden ze echt geen onderscheid gemaakt tussen strijders van Taliban en Al-Qaida en onschuldige burgers? Het zal altijd het eeuwige welles/nietes spel blijven.
Door dat gebeuren kwam Mikal tot inzicht dat de kloof misschien wel altijd te groot zal blijven tussen hun en ons.
‘De westerlingen zijn voor ons onkenbaar. De kloof tussen ons is te groot, te definitief.’
‘De ogen van de blanke man zijn vensters op een andere wereld, op een geest die door andere regels, door andere levenswijze, is gevormd.’

Het mooie aan dit boek waren de diverse personages met hun verschillende ideeën over de uitvoering van Islam.
Over het omgaan met het geloof, over de omgang in het sociale leven. Ik kon met de personages meeleven, meevoelen. Vooral met Mikal. Door hem te volgen ontmoet je zoveel mensen die anders denken over het Islam en de manier van belijden. Maar ook hoe groot hun angsten zijn.
De auteur heeft de gevoelens goed beschreven, maar ook het land mooi beschreven en over het geloof en de tweestrijd daarvan.

Absoluut een aanrader als je meer over hun cultuur en land wilt weten. Het is een boek dat ik zeker op een dag nog een keer wil lezen, alleen om weer nieuwe inzichten te vinden.

©Plien 2013

cover van internet

Advertenties

3 thoughts on “Recensie ‘De tuin van de blinde’ van Nadeem Aslam

  1. Pingback: Boek update: Juni | Plien

  2. Pingback: Gelezen: September | Met mijn neus in een boek

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s