Vragen aan… Anne Nicolai

Anne NicolaiAnne Nicolai is afgestudeerd ingenieur. Zij heeft voor de schoolkrant geschreven, later als journalist en tekstschrijver.
Sinds de jaren negentig schrijft ze korte verhalen, waarmee ze prijzen heeft gewonnen bij meerdere schrijfwedstrijden. Zij is geïnteresseerd in het bovennatuurlijke en dat komt ook terug in haar verhalen.
Zij is getrouwd en is moeder van twee kinderen.
Sprakeloos is haar debuut.
Wil je wat meer over haar lezen, dan kun je het hier lezen.

Ik heb ‘Sprakeloos’ van Anne Nicolai gelezen. Na aanleiding daarvan heb ik haar paar vragen per e-mail gestuurd. Wil je weten wat ik van het boek vond, leessprakeloos dan mijn recensie over het boek.

1. Is fotograferen een hobby van je? Zo ja, is dat dan de reden om de fotocamera een belangrijke bijrol te geven? Zo niet, hoe ben je op het idee gekomen en hoe heb je informatie erover verzameld?
Ik fotografeer graag, maar ik ben geen professioneel fotograaf. Zonder al te veel van de plot prijs te geven: allereerst had ik voor het verhaal een camera nodig met bepaalde eigenschappen. Op internet las ik over lomografie en toen ben ik research gaan doen. Toen ik ‘mijn camera’ gevonden had, heb ik alle mogelijke informatie erover verzameld. Je wilt als schrijver alles weten. Waar komt de camera vandaan? Hoe werkt hij precies, en wat voor foto’s maakt hij? Als je dat allemaal weet, kun je dat in je verhaal verwerken.

Ook is Chloe echt een trendsetter, want naast de oude camera heeft ze nog een andere  hobby: lp’s verzamelen. De camera, de lp’s en de handgeschreven briefjes vertegenwoordigen het traditionele in haar leven, maar tegelijkertijd maken ze haar ook trendy. Want het is tegenwoordig weer helemaal ‘in’ om vinyl te verzamelen, en de fotocamera heeft een cultstatus.

2. Ik vond het interessant te lezen over diverse manieren van communicatie. Hoe belangrijk is communicatie voor jou?
Heel belangrijk! Ik heb een technische studie gedaan waarbij ik ben afgestudeerd op communicatie. De hoofdpersonen in Sprakeloos, Chloe en Alex, communiceren alleen via briefjes, waarop ze heel sec het hoogst noodzakelijke opschrijven. Waar ze heen gaan die dag, de boodschappen voor morgen. Natuurlijk schrijf ik fictie, maar ook in de werkelijkheid zie je dat mensen langs elkaar heen leven. Collega’s die naast elkaar zitten, sturen mails in plaats van dat ze met elkaar praten. Ouders lezen via Facebook of Twitter dat hun dochter een nieuw vriendje heeft. Mensen gaan niet meer bij elkaar langs, vaak bellen ze niet eens meer, in plaats daarvan mailen of whatsappen ze. Je ziet dan communicatiestoornissen ontstaan en in Sprakeloos hebben die een enorme impact op Chloe.

Een ander thema is het liegen. Er is onderzoek naar gedaan hoe vaak mensen dat doen en de gemiddelde cijfers lopen uiteen van anderhalf tot zes keer dag. Als je dat op jezelf betrekt, is dat bijna niet te bevatten. De vraag, of je liegt als je iets verzwijgt vond ik erg interessant en daarom heb ik die in Sprakeloos verwerkt.

Ook in het boek dat ik nu aan het schrijven ben, speelt communicatie een belangrijke rol. De hoofdpersoon komt terecht in een omgeving waar ze het plaatselijke dialect niet spreekt en daar ondervindt ze in het dagelijks leven veel hinder van. Ze heeft een jong dochtertje dat nog niet goed kan praten. Ook daar loopt het spaak.

3. Ik lees op het internet dat je journalist bent geweest. Is dat een reden waarom je hoofdpersoon Chloe journalist is?
Onder andere. Men zegt wel: ‘Write what you know’. Omdat ik ervaring heb als journalist, was het een voor de hand liggende keuze. Tegelijkertijd haakt het in op het thema communicatie, want dat is de kern van het beroep: nieuws communiceren naar je lezerspubliek. Het werk van een journalist is ook een heel praktisch, echt hands-on. Elke dag heb je een strakke deadline. Chloe’s vriend Alex daarentegen is wetenschapper. Dat vormt een enorme tegenstelling tot wat Chloe doet, want wetenschappelijk onderzoek neemt vaak jaren in beslag. Chloe kan zich als journaliste die tijd niet veroorloven, zeker niet als het dode meisje op het strand gevonden wordt…

Anne, bedankt dat je de tijd hebt willen nemen om de vragen te beantwoorden.

Ik wil ook Ilse Karman van de uitgeverij De Crime Compagnie bedanken voor de medewerking.

©Plien 2013

Foto van de website De Crime Compagnie

Advertenties

Recensie: ‘Sprakeloos’ van Anne Nicolai

sprakeloosTitel: Sprakeloos
Auteur: Anne Nicolai
ISBN: 9789461090614
Genre: Thriller
Uitgever: De Crime Compagnie
Uitgave: pocket, 272 pagina’s
Verschenen: 22 maart 2013

Het boek heb ik gekregen van de uitgever De Crime Compagnie, bedankt!

Auteur
Anne Nicolai is afgestudeerd als ingenieur en schrijft al verhalen zolang zij een pen kan vasthouden. ‘Sprakeloos’ is haar debuutboek. Je kan hier meer over haar lezen.

In het kort
Chloe werkt bij een dagblad als een journaliste en heeft een relatie met Alex. Zij communiceert via Post-it’s en gebaren met haar vriend Alex. Op een markt heeft zij een oud fototoestel gekocht, maar wat blijkt, er zit nog een rolletje in. Als zij die laat ontwikkelen, is dat het begin van problemen, wantrouwen en onzekerheden.

Mijn mening
Ik heb het boek met veel plezier gelezen. Het boek leest vlot en heeft een gemakkelijk taalgebruik.
Het eerste deel van het boek doet me wat denken aan ‘Kaas’ van Willem Elsschot. Kaas speelt een hoofdrol in zijn boek en het boek van Anne Nicolai is het het oude fototoestel. Want met dat fototoestel beginnen alle problemen. Bepaalde dingen die gebeuren, zijn niet te verklaren waardoor je gaat denken er iets bovennatuurlijks gaande is. Maar natuurlijk zijn die dingen te verklaren! Daarna neemt Chloe de hoofdrol over.
De moord zelf speelt geen grote rol. Maar het is wel de aanleiding van de dingen die er vervolgens gaan gebeuren. Haar relatie met Alex speelt een grote rol in het boek. Chloe is akkoord gegaan met de voorwaarden van Alex. Niet meer communiceren op een verbale manier maar via Post-it’s en non-verbale communicatie. Maar juist daardoor komt zij achter dat het niet alles is. Juist nu zij behoefte heeft om te praten over haar angsten en onzekerheden.
Dat onderdeel was intrigerend en daardoor bleef ik ook doorlezen. Zullen ze nou wel ooit met elkaar praten? Ik bleef denken, dit kan toch niet gezond zijn voor een relatie.nederlands
En uiteindelijk werd ik ook wel nieuwsgierig wie de moordenaar is en werd verrast.
Anne Nicolai heeft de emoties goed beschreven en op sommige momenten voelde ik ook de angst en onzekerheden van Chloe. Af en toe zette Anne mij op het verkeerde been, net als Chloe.
Kortom, ik heb er van genoten! Een goed debuut.

©Plien 2013