Recensie ‘Nooit meer regen’ van Carla de Jong

Waar gaat het boek over

Na een half jaar van het overlijden van Jeanne Dufour proberen de drie belangrijkste mannen uit haar leven met het verlies om te gaan. Haar zoon, haar ex-man en haar man proberen elk op zijn eigen manier er mee om te gaan. Een half jaar na haar dood mocht pas haar testament geopend worden.

Maar dan ontvangt de ex-man van Jeanne te vroeg een brief. Dan begint het geheim uit het verleden op te spelen.

Wat ik ervan vond

Ik ben er nog niet uit waarom het boek ‘Nooit meer regen’ heet. Maar dat even terzijde, het was een goed boek. Het had een trage start maar gaandeweg leerde ik diverse personages kennen en wilde ik om die reden doorlezen. Ik wilde weten wat het geheim was.

Belangrijkste personages hadden allemaal diepgang. Het draaide vooral om haar man Matteo en haar zoon Nathan. Hoe Matteo vecht om weer te leven zonder Jeanne. Nathan, die eigenlijk haar overlijden nooit echt verwerkt heeft en dan verdwijnt zijn echte vader ook nog. Dan valt zijn halfzusje hem lastig, maar gaandeweg beseft hij dat zijn halfzusje Olivia het ook niet gemakkelijk heeft. Samen met Olivia gaan ze op zoek naar hun vader.

Wat ik ook goed vond aan het boek was het feit dat niemand perfect was, ook niet degene die was overleden. Het zijn net gewone mensen, ze maken fouten, nemen goede of verkeerde beslissingen. En het grappige is, Matteo kon ronduit bot zijn en toch vond ik hem het leukste personage. Misschien juist vanwege zijn botheid, misschien juist vanwege het intense verdriet dat hij voelt.

De leukste wisselwerking was tussen Nathan en Olivia. Vooral door hun leeftijdsverschil en het feit dat Olivia tegen haar grote broer opkeek. Leuk om te lezen hoe Nathan langzaam zijn gedachte over zijn zusje veranderd.

Tot slot

Na wat trage start heb ik er echt heerlijk van genoten. Ik had echt moeite om het boek op gegeven moment weg te moeten leggen vanwege het feit, de personages waren levensecht.

Recensie-exemplaar ontvangen van uitgever Boekerij.

Auteur:
Carla de Jong
Titel:
Nooit meer regen
ISBN:
978 90 225 7469 0
Uitgever:
Boekerij
Genre:
Roman
Uitgave:
Paperback
Verschenen:
oktober 2015

©Plien 2015

Recensie ‘Enkele reis’ van Marelle Boersma

Waar gaat het boek over
Suus vertrekt met haar dochter Sterre en haar zus Anouk naar Portugal. Om een nieuw leven te beginnen, weg van al het Enkelereis_defklstress die zij ervaart in Nederland.

Wanneer haar vrienden overkomen met de spullen uit Nederland slaat het noodlot toe, Sterre verdwijnt.

Wat ik ervan vond
Anders dan haar vorige boeken had ik het gevoel dat dit verhaal iets meer tijd nodig had om op gang te komen. Maar mijn verwachting werd niet teleurgesteld en het werd een pageturner.

Het verhaal is losjes gebaseerd op de ware gebeurtenis van de verdwijning van Maddie McCann. In het nawoord schrijft Marelle Boersma dat het verdwijning van Maddie McCann jaren in haar hoofd zit. Wat ik me nu afvraag is, is er nu wat meer rust in haar hoofd gekomen over deze verdwijning?

Terugkomend op het boek… Ontzettend goed geschreven en ik heb toch getwijfeld over wie Sterre had ontvoerd en lang had ik ook getwijfeld of Sterre bleef leven. Ergens halverwege kreeg ik mijn vermoeden wie de ontvoerders waren, maar hoe dichter we tegen het einde kwam, dacht ik, heb ik het toch fout? En twijfelde toch aan mezelf om uiteindelijk tegen mezelf te kunnen zeggen, zie je wel! Ergens was ik er trots op dat mijn eerste vermoeden goed was. Ik moet wel zeggen dat het nu voor het eerst is dat mijn eerste vermoedens goed waren. In al haar andere boeken zat ik er compleet ernaast of ik twijfelde te veel. Soms kan het in het nadeel van het boek werken als er al vanaf het begin toch een bepaalde duidelijke signalen zijn wie de mogelijke verdachte(n) zijn. Maar in dit geval werd het juist daarom een pageturner, want ik wilde weten of mijn vermoedens juist waren.

De meeste personages bleven wat oppervlakkig op twee personages na, Anouk en Suus. Was dat teleurstellend? Ergens wel. Want in de meeste boeken van haar hebben meerdere personages diepgang. En dat was in dit geval wat minder sterk.

De relatie tussen Suus en Anouk is de kracht van dit boek. Door de speciale band die beiden hebben, waardoor ze elkaar goed begrijpen. In dit geval is dat ook belangrijk omdat Anouk door een ongeluk een hersenbeschadiging heeft opgelopen. Daardoor kan Anouk moeilijk zinnen vormen of op woorden komen. Dus heeft Suus geleerd om haar met paar woorden al te begrijpen. En Anouk ziet meer dat elk ‘gewoon’ mens door haar beperking. En zo vullen ze elkaar aan.

Tot slot
Absoluut weer topboek van Marelle Boersma, maar niet haar sterkste. ‘Nobody’ en ‘Moederziel’ blijven in mijn ogen tot nu toe de beste van haar boeken.

Wel heeft zij weer voor elkaar gekregen dat het een pageturner is, een boek dat je gewoon niet weg kunt leggen.

Recensie-exemplaar ontvangen van uitgever De Crime Compagnie.

Auteur:
Marelle Boersma
Titel:
Enkele reis
ISBN:
978 90 6109 311 0
Uitgever:
De Crime Compagnie
Genre:
Thriller
Uitgave:
Paperback
Verschenen:
oktober 2015

©Plien 2015

Recensie ‘Honolulu King’ van Anne-Gine Goemans

Waar gaat het boek over
De tachtigjarige Hardy Hardy is een eigenaar van een Indische toko. Zijn vrouw zit in een verzorgingshuis, zijn kleindochter komt regelmatig bij hem langs om te helpen met het koken. Ondanks het feit dat zijn vrouw dementie heeft, is hij gelukkig met zijn leven. Hij heeft nog een wens, weer optreden met zijn legendarisch band Honolulu Kings. De problemen begint als tegenover hem een sushirestaurant komt. Het pijnlijke verleden komt naar boven. Naar aanleiding van zijn verleden besluit hij in de vrijmetselaar loge geheim uit zijn verleden te vertellen. Daardoor komen de broeders van de loge in de problemen, want mogen ze een misdaad verzwijgen doordat ze een geheimhoudingsplicht hebben of moeten ze het rapporteren aan de politie?

Wat ik ervan vond
Het eerste woord wat mij binnenschiet is, eyeopener. Ook weer besef ik dat ik zo weinig weet van de geschiedenis van Indonesië of beter gezegd toen het nog Indië was.honolulu king

Ik had een boek gelezen van Rudy Kousbroek, ‘Het Oostindisch Kampsyndroom’. Je kunt hier mijn recensie over teruglezen. Ik vond het toen al een eyeopener en na het lezen van dat boek dacht ik, wat weet ik toch zo weinig over dat stukje belangrijk geschiedenis.
Dat gevoel kwam elke keer sterk naar voren in dit boek. Wat in dit boek duidelijker naar voren kwam, was namelijk dat er drie groepen waren. Nederlanders, Indische mensen en Indonesiërs. En dat Indische mensen na de oorlog en bevrijding eigenlijk tussen wal en schip kwamen. Ze waren niet meer veilig in hun eigen land en kwamen naar Nederland. Alleen Nederland was nog herstellende van de tweede wereldoorlog waardoor ze deze mensen niet goed konden opvangen. Of was Nederland gevlucht voor zijn verantwoording?

Ondanks diverse zware thema’s, zoals dementie, depressie en moord is het boek luchtig. Dat komt juist mede door de twee vrienden van Hardy, George en Cok. Beide mannen zijn ook van Indische afkomst. En hebben samen met Hardy een band gevormd, Honolulu Kings. Door de leuke dialogen tussen die mannen moest ik soms wel even gniffelen.

Door de jaren heen heeft Hardy ook diverse verhalen opgenomen van verschillende mensen die uit Indië kwamen. Zo leer je verschillende verhalen en visies kennen. Terwijl Hardy Japanners met alles wat hij in zich heeft haat, zijn er mensen die Japanners niet haten of hen hebben vergeven. Maar Hardy kan daar niet met zijn verstand bij. In het eerste hoofdstuk wordt het al duidelijk hoe groot zijn haat is voor de Jappen.

‘Hardy maakte alleen een snuivend geluid als een anekdote van een klant hem niet beviel. De jap, een positief verhaal over de jap, lag uiterst gevoelig bij hem. Klanten die beweerden dat er ook goeie jappen bij zaten, hoorden de gemoedelijke Hardy opeens ingehouden briesen.’ (blz 13)

Maar het boek kent ook trieste momenten, elke keer als Hardy op bezoek gaat bij zijn vrouw Christina. Triest hoe hij haar probeert vast te houden in heden, terwijl zij wegglijdt naar het verleden.

‘Ze zitten vredig naast elkaar, al heeft hij geen idee waar zijn vrouw uithangt. Hij is niet meer haar man.’

‘Het ene moment zitten ze in hun hotelkamer aan de kust en plotseling zijn ze drieëndertig jaar terug in de tijd. Hij probeert met haar mee te reizen, haar geest te volgen. Als hij dat niet doet, is hij haar definitief kwijt. Dat beangstigt hem het meest, dat Christina overgaat naar een andere dimensie en hij alleen achterblijft.’ (blz. 20)

Hoe ga je daar mee om? Dan doet hij iets wat zijn dochter erg kwets, terwijl hij het doet om zijn vrouw gelukkig te maken. Dementie is een moeilijk iets en hoe ga je als familie mee om? En wat voor de één logisch is om te doen is voor een ander onlogisch of kwetsend.

Het boek gaat ook over zijn kleindochter Synne. Synne strijdt met diverse gevoelens en doet dingen die zij veracht en tegelijkertijd niet los kan laten. De relatie tussen Hardy en Synne is beter dan de relatie tussen Hardy en zijn dochter Aswani. Synne houdt van koken en helpt haar opa graag terwijl Aswani dat juist vreselijk vond, al die geur en rommel.

Maar het gaat ook over het vrijmetselaars loge, wat zij moeten doen nadat ze het duistere geheim van Hardy hebben gehoord? Hoe gaan ze ermee om, wat moeten ze doen?

Tot slot
Ik merk dat ik er eigenlijk nog zoveel over wil schrijven. Maar toch moet ik het afsluiten. Het is echt een boek dat ik later nog een keer wil lezen. Al is het alleen maar om me te laten herinneren over een deel van de geschiedenis dat ik nooit heb meegekregen van school. De enige wat ik geleerd had was dat Indië toen een kolonie was van Nederland. Maar niet over de bezetting of hoe zwaar het voor hen was. Ik begrijp natuurlijk dat voor de Nederlanders de tweede wereldoorlog erg ingrijpend is geweest en dat daardoor voor het begrip voor de mensen uit Indië, waar de oorlog net zo erg was, niet altijd aanwezig was. Maar is dat dan een reden om een ander deel van de Nederlandse geschiedenis te vergeten of als een ondergeschoven kind te beschouwen?

Het boek bevat vele ingrediënten waardoor het prettig was om te lezen.

Absoluut een aanrader!!! Echt indrukwekkend en ik vind het een knappe prestatie hoe zij het voor elkaar krijgt om diverse thema’s in een geheel over elkaar heen kan laten lopen en dan luchtig te houden.

Auteur:
Anne-Ginne Goemans
Titel:
Honolulu King
ISBN:
978 90 414 2522 5
Uitgever:
Uitgeverij AmboAnthos
Genre:
Roman
Uitgave:
Paperback
Verschenen:
september, 2015

©Plien 2015

Recensie: ‘Wat Milo zag’ van Virginia Macgregor

Waar gaat het boek over

Door de ogen van de negenjarige Milo wordt de wereld waargenomen. Een wereld die in zijn ogen anders is, hij heeft namelijk retinitis pigmentosa. Uiteindelijk zal hij blind worden. Nu neemt hij de wereld waar door een kleine gaatje. Daardoor bekijkt hij dingen juist scherpzinniger dan ieder ander die de wereld met een wijde blik waarneemt.

Wanneer zijn oma naar een verpleeghuis moet veranderd zijn hele wereld. Door zijn beperkte zicht ziet hij juist datwat milo zag er iets niet klopt in dat verpleeghuis. Dat de hoofdverpleegster een schone schijn ophoudt als familie op bezoek komt. Maar zodra die weg zijn, maakt zij het leven van de bewoners onaangenaam. En doet zij veel dingen om haar eigen leven te veraangenamen.

Milo probeert dat duidelijk te maken maar volwassenen willen hem niet geloven of naar hem luisteren waardoor hij zelf het heft in handen neemt om er voor te zorgen dat de waarheid aan het licht komt.

Wat ik ervan vond

Ik heb dit boek met veel plezier gelezen. Wat ik mooi vind aan dit boek is, hoe de auteur een aantal onderwerpen aan elkaar weeft. Zoals de verwaarlozing in het verpleeghuis, vaak wil de familie het niet altijd weten omdat ze zich al schuldig voelen omdat vader of moeder daar zitten. Over de kok van het verpleeghuis, Tripi, die illegaal in het land is en niet weet hoe het met zijn zus gaat. Maar ook over Milo, die moet dealen met het feit dat hij blind wordt en toezien hoe zijn moeder zichzelf verwaarloosd nadat zijn vader vertrokken is.

Ik had moeite om het boek weg te leggen. Ik wilde weten of Milo het voor elkaar kreeg om zijn moeder duidelijk te maken dat er iets mis is met het verpleeghuis. Alleen zijn moeder wilde niet horen en dat kwam vooral door schuldgevoel.
Wat ik erg intrigerend vond, was de wereld zien door zijn ogen. Dat juist doordat hij nu de wereld door een speldenknopformaat ziet hoe is scherper zijn zicht en zijn waarneming van de omgeving scherper geworden. Dan besef ik nu dat de doven en ook veel slechthorenden juist scherpzinniger zijn geworden in mimiek en non-verbale signalen.

Ik heb zelf jaren gewerkt in verzorgingshuizen als activiteitenbegeleidster, dus ik was ook nieuwsgierig naar het hoe en wat van het verpleeghuis. Hoe iemand er zo mee weg kon komen? Dat vond ik een intrigerend onderdeel.

Ik vond ook dat het boek gemakkelijk las, geen ingewikkeld taalgebruik.

Tot slot

Ik ben boekhandel Roodbeen dankbaar dat zij mij dit ongecorrigeerd vooruitexemplaar heeft meegegeven. Zij waren er nog niet aan toe gekomen om het te lezen. En ik sla een boek niet af als ik het gratis meekrijg. Natuurlijk moet ik wel even een recensie over schrijven. Geen probleem.

Ik heb echt van het boek genoten. Het is verfrissend en intrigerend op een duidelijke manier. En hoe verschillende thema’s mooi in elkaar pasten. Door gemakkelijk taalgebruik leest het boek gemakkelijk weg. Echt een aanrader!!

Auteur:
Virginia Macgregor
Titel:
Wat Milo zag
ISBN:
978 90 225 7436 2
Vertaald door:
Mireille Vroege
Oorspronkelijke titel:
What Milo Saw
Uitgave:
Paperback
Uitgever:
Uitgeverij Boekerij
Genre:
Roman
Verschenen:
september, 2015

 

©Plien 2015

Recensie: ‘Rode Koningin’ van Victoria Aveyard

Waar gaat het boek over

Er is een wereld waar onderscheid wordt gemaakt tussen Zilver en Rood bloed.
Mare Berrens, 17 jaar, is geboren als lage Rode. Mensen van lage Roden moeten de elite Zilveren dienen. Zilveren bezitten bovennatuurlijke krachten waardoor zij de Roden onder controle kunnen houden.

Als beste vriend van Mare in de leger moet, zet Mare alles op alles om hem uit de leger te houden. Maar dan gebeurd er iets, Mare blijkt een gave te hebben die zij als Rode niet behoort te bezitten.

Wat ik ervan vond

Ik heb het boek met plezier gelezen. Wel moet ik eerlijk zeggen, het boek kende af en toe zwak momenten waardoor ik het rode koningineven weg legde. Ik heb het boek tegen mijn verwachting in niet in één ruk uitgelezen.

Nu ik zo schrijf besef ik dat het komt omdat een grote deel van de personages wat oppervlakkig waren. Mare en Maven waren toch wel degenen met het meest diepgang. Maven is een prins van Zilver bloed. Zijn broer Cal is de oudste en zal hun vader opvolgen. Ook dat was een sterk punt in dit boek, het verschil tussen de twee broers en hun visie op het verschil tussen Roden en Zilveren.

In het volgend citaat komt het verschil tussen Roden en Zilveren duidelijk naar voren:

“Dat was geen Zilveren uitvinding, want zij hebben zulke dingen niet nodig. Zij hebben helers. Maar helers verspillen hun tijd niet aan het redden van Roden of zelfs maar aan het werken aan het front om soldaten in leven te houden. De meesten blijven in de steden, waar ze het leven van stokoude Zilveren verlengen door het genezen van levers die door alcohol en dergelijke zijn verwoest. Dus zijn wij aangewezen op een zwarte markt van technologie en uitvindingen om ons te helpen beter te worden.” (blz. 21/22)

Ik werd prettig verrast door een paar onverwachte plotwendingen waardoor ik weer even door wilde lezen tot het weer afzwakte. Wat mij ook regelmatig verraste was hoe gemakkelijk ik vergat dat er technologie was tot het ter sprake werd gebracht. Ik had soms het gevoel dat het verhaal in de middeleeuwen afspeelde. En daardoor af en toe even verward raakte en dat gebeurd niet gauw, dat is een compliment naar de auteur toe. Dat zij voor elkaar kreeg om mij technologie weer even te laten vergeten.

Wat ik wel van Mare leer is, hoe ver wil je gaan om je familie te beschermen? Af en toe deed zij mij denken aan Katniss van Hongerspelen. Ook zij deed dingen om haar familie te beschermen.

Qua taalgebruik is het boek gemakkelijk te lezen en origineel verhaal. Origineel in de zin van Zilveren en Roden en dat Zilveren kracht hebben en de Roden zijn de lagere kaste. Maar ook weer een meisje dat in opstand komt tegen de gevestigde orde, ook weer een meisje van rond de 16 die opstaat, ook weer een meisje dat twee jongens leuk vindt. Ik denk dat die aspecten mij ook daarom aan Katniss deden denken.

De reden dat ik het boek heb uitgelezen was dat ik toch nieuwsgierig was naar hoe het verder ging. En ik ben zeer zeker nieuwsgierig naar tweede deel.

Tot slot

De verhaallijn was interessant waardoor ik toch nieuwsgierig ben geworden. Ik hoop dat het tweede deel de personages wat meer diepgang hebben, dat is wat ik hier beetje heb gemist. Dus ik heb er geen spijt van dat ik dit boek heb gelezen en gaat zeker in mijn kast.

Het boek heb ik ontvangen van uitgeverij Cargo.

Auteur:
Victoria Aveyard
Titel:
Rode Koningin
ISBN:
978 90 234 9028 9
Vertaald door:
Marion Drolsbach en Ellis Post Uiterweerd
Oorspronkelijke titel:
Red Queen
Uitgave:
Paperback
Uitgever:
Uitgeverij Cargo
Genre:
Young Adult Fantasy
Verschenen:
september, 2015

©Plien 2015

Recensie: Winter in Gloster Huis

Waar gaat het boek over

2024, Willem-Alexander is dan 10 jaar koning, de zorg wordt geleverd door robots, er is een nieuwe wet aangenomen, Klaar-met-leven wet.

Twee broers erven van hun vader heel veel geld, maar met geld moeten ze iets goeds doen. De oudste, Richard, zet een vaarwelhotel op. Waar mensen met waardigheid en aandacht uit het leven kunnen stappen. Arthur, jongere winter in gloster huisbroer, bouwt wat later Gloster Huis. Mensen die nog twijfelen of ze daadwerkelijk willen sterven kunnen daarnaar toe. Maar wie twijfelt erover? Want wat is nou beter dan de dood?

Wat ik ervan vond

Ik vond het een intrigerend manuscript en onderwerp. Het is heel realistisch te bedenken dat er ergens in de toekomst zo wet komt. Maar over 9 jaar… Dat betwijfel ik, maar wel ergens in de toekomst.

Ik vind de verschillen tussen de broers erg boeiend, want je leert zo beide visies kennen. Hoe ze verschillend naar zo’n wet kijken en er anders tegenover staan. Het verschil is, Arthur weet wat het is om heel neerslachtig te voelen, bijna tegen depressie aan, als ik het zo lees. Daardoor weet hij ook dat er einde komt aan zo’n gevoel. Maar als iemand voor het eerst in zo’n gevoel van neerslachtigheid komt, kan zo’n wet een uitkomst bieden. Alleen het gevaar is dat mensen daardoor de gemakkelijkste weg kiezen. Daarnaast rijst een ander gevaar, mensen die bang zijn om af te takelen op hun oude dag. En ook dat je als je boven de 80 bent en toch nog kiest om te blijven leven, vinden de mensen dat je niet meer mag klagen. Want er is zo’n wet nu, dus niet zeuren over je kwalen. Ik vind het een heel beangstigend idee. Ik mankeer ook wat, zou ik dan al op mijn 40e een einde aan mijn leven moet maken omdat ik niet mag zeuren of erover wilt praten. Want tenslotte, er is zo’n wet die einde aan mijn klachten kan maken, mijn leven, dus wat zeur ik dan! Hoewel, als ik goed heb gelezen is er wel een leeftijdsgrens, maar dat komt niet echt duidelijk naar voren.
Dan komt Arthur zijn visie in beeld, een visie dat mij aanspreekt. Een huis voor twijfelaars. Is je leven echt niets meer waard of heb toch nog iets waar je voor leeft?
Kortom, een onderwerp wat me erg aan het denken zet.

Er loopt nog een verhaallijn, een mevrouw gaat naar Richard zijn hotel. Zij wil haar leven beëindigen. Dan wordt zij wakker, maar is zij nou dood of leeft zij nog? Ik vond het boeiend om haar oogpunt te lezen. Wat haar motivatie was om uit het leven te stappen, om naar Richards hotel te gaan. Hoe voelt zij zich toen zij wakker werd? Waar dacht zij dat zij was? Hoe spelen de anderen erop in?

Wat leuk was aan dit boek was dat ik een personage herkende die in haar ander boek ‘Eilandgasten’ in voorkwam. Leuk om te weten hoe die man toch zijn leven weer heeft opgepakt.

Tot slot

Intrigerend manuscript met een onderwerp waar je echt over na gaat denken, misschien zelfs met elkaar over gaat discussiëren. Ik heb paar boeken van haar gelezen en ook dit boek heb ik in één ruk uitgelezen. Absoluut een aanrader!

Manuscript ontvangen van uitgeverij Atlas Contact.

Auteur:
Vonne van der Meer
Titel:
Winter in Gloster Huis
ISBN:
978 90 254 4622 2
Uitgever:
Uitgeverij Atlas Contact
Genre:
Roman
Uitgave:
manuscript
Verschenen:
oktober, 2015

 

©Plien 2015

Gelezen: September

weekend terschellingIk bracht een boek terug naar de bibliotheek en zag deze boek staan. Tja… ik dacht, ik ga volgend week toch naar Terschelling, hup meenemen. Maar ik kan sowieso boeken over Terschelling niet laten staan. Ik ben begonnen op de heenweg naar Terschelling en had de volgende dag uit. Zo herkenbaar gevoel dat er werd beschreven over het eerste blik van de Brandaris en Terschelling. Herkenbare plaatsen en divers andere locaties. Erg leuk om te lezen. Niet alleen daarom bleef ik door lezen, het was ook gewoonweg spannend!!! Ik was nieuwsgierig wat er gaande was en erg verrast door het uitkomst. Absoluut een aanrader, aldus zegt een Terschellingliefhebber.

de roep van de nachtvogelPrettig boek om te lezen en intrigerend verhaal. Het gaat over drie vrouwen die in verschillende situaties zitten. Ze komen allemaal van hetzelfde land en bijna hetzelfde achtergrond maar hun levens verlopen anders. Maar is elk leven ook net zo mooi. Je kunt alles hebben en niet gelukkig zijn en niets hebben en gelukkig zijn of ertussen in. Hoe voelen ze als in een ander land gaan wonen? Kunnen ze dan nog hun verschillen opzij zetten? Want ook al wonen ze jaren in een nieuw land, maar als er wat gebeurd in het land van waar ze vandaan komen, dan zijn er plotseling weer verschillen. Dat was een eye-opener voor mij. Maar tegelijkertijd denk ik, kom op, je woont nu hier en jaren lang. En jarenlang heb je met de ene goed op kunnen schieten, maar doordat er wat gebeurd in een land van ver is die verschil er opeens.

9789045800264-de-vergeefse-wake-l-LQ-f

Prachtig boek. Net als zijn andere boek, De tuin van blind, komt duidelijke contrast tussen Islamistische en westerse wereld. Maar dan vooral Taliban Islamistische wereld. Weer laat de auteur mij nadenken en besef ik dat tot bepaalde hoogte geen verschillen zijn tussen islam en christendom. Islam bestaat korter dan christendom en door het lezen van dit boek had ik steeds het gevoel, die leven nog in de middeleeuwen maar met de wapens van hedendaags. Intrigerend en de personages kwamen goed tot leven.

de reis van de voorgangerEen boek die ik per vergissing uit de bibliotheek had meegenomen. Ik dacht dat deze boek op het lijst stond van ‘Flow’ uitdaging, niet dus. Maar geen spijt van, want juist zo kom ik in aanraking met boeken die misschien anders had laten staan. Ik moet zeggen, is geen licht lectuur. Het duurde ook langer dan gewoonlijk om dit boek uit te lezen. Het is een intrigerend roman over stukje geschiedenis die waar gebeurd is. Ik heb nooit bij stil gestaan hoe een kerkgemeente ontstaat. En hoe mensen er voor kunnen gaan. Uiteindelijk groeit zo gemeente en dan is de vraag, kan je dan nog op hetzelfde voet doorgaan of niet. In dit roman gaat het over Lewi Pethrus, oprichter van de Pinkstergemeente in Zweden, en Sven Lidman. Over hun vriendschap en later vijandschap. Ondanks dat het geen gemakkelijk leesvoer was, had ik er van genoten.

de kozakkentuinHet boek komt op 23 oktober uit. Deze voorproefje van 13 blz. kreeg mee van boekenwinkel Roodbeen. Ik had namelijk verteld dat ik een boekenblog heb, dus zodoende kreeg ik dit mee. Ik vond heel jammer dat het maar 13 blz. was. Ik ben zeker zeer nieuwsgierig geworden en ga dit boek op het lijst zetten. Het gaat over Von Warngel en Dostojevski, over hun vriendschap.

wailing ghostsDit is deel 7 uit de serie Penguin Little Black Classics. Je kunt hier het hele overzicht lezen. Ik dacht eerst even, dat september het eerste maand wordt van dit jaar dat ik geen Engelstalig boek heb gelezen. Maar ik heb gekozen voor een boekje met 56 blz. dus dan moest het lukken.
Erg leuk boekje. Het zijn allemaal korte verhaaltjes. Pu Songling is een Chinese schrijver, geboren 1641, overleden 1715. Het leukste verhaaltje was ‘Fatal Joke’. Het werd uiteindelijk dus een fatale grap voor die man. Ik moest daar wel om lachen en hopen dat het niet mijn fatale grapje werd.

pippi langkousIk was op een zaterdag gezellig bij vriendin in Nijkerk. In eerste instantie was ik sterk geweest en wij liepen boekenhandel voorbij. Maar toen wilde zij iets kopen, maar de letters moest nog bedrukt worden. Dus dat betekende wachten. Tja, dan maar toch even boekenhandel binnenstappen. Ik zag dit boek liggen voor een leuk prijsje. Ik heb weer met veel plezier gelezen. Wat een heerlijk boek om te lezen na zo zware lectuur van Per Olov Enquist. Voor zo soort boeken ben je nooit te oud.

grijs gebiedDit jaar werd dit boek aangeboden door de boekenwinkels in de maand van het Spannende boek 2015. Ik heb gisteravond in bed gelezen en ik moest het uit hebben voor ik ging slapen. Ik wilde weten hoe het afliep. Een verhaal dat niet één leven maar meerdere levens op het kop zet. Alleen het overkomt het een, ander neemt zichzelf kwalijk. Elk moet op zijn of haar eigen manier mee omgaan. Maar is wel een duidelijk boodschap, blijf je kijken of ga je bellen of neem je actie? In deze tijd durven de mensen steeds minder snel iemand ter hulp te schieten, want voor je weet ben jij ook slachtoffer. Ik vraag bij mijzelf af, wat zou ik doen? Ik weet wel dat een aantal jaren geleden ik zag hoe een jongen een ruit van een auto insloeg en er wat uit pakte. In reflex schreeuwde ik, hé!! Hij liep weg en ik liep naar mijn zus. Ik had met haar afgesproken. Daar belde ik de politie en die kwamen langs. Achteraf besef ik, hij had ook op mij af kunnen lopen en mij wat aan kunnen doen. Maar aan de ander kant denk ik, moeten wij bang zijn en dit allemaal toelaten.
Kortom, erg goed boek die mensen aan het denken zet. Wat ga je doen als je ziet dat iemand in elkaar geslagen wordt? Niets, filmen, politie bellen, op af stappen?

winter in gloster huisPrachtig manuscript. Ik heb het niet weg kunnen leggen. Recensie volgt.

Oktober is Boektober. Ik heb al een stukje over geschreven, je kunt het hier teruglezen.
Ik ben nu ‘Rode Koningin’ van Victoria Aveyard aan het lezen, ik heb die ontvangen als recensie-exemplaar van de uitgever.

Het overzicht van wat ik heb gelezen afgelopen jaar is ook bijwerkt.

©Plien 2015