Brief aan mevrouw Horsham

Beste mevrouw Horsham,

Ik heb uw verhaal gelezen. Als u deze brief heeft gelezen, dan bent u deze waarschijnlijk weer snel na het lezen vergeten. En dat ik neem u niet kwalijk.

Ik vond het intrigerend om te lezen hoe het proces van dementie bij u ging maar voor u en uw familie is het niet leuk. Nu en dan merkte u dat er iets niet klopte, dan heeft u uw heldere momenten. Dat zijn de momenten dat u dan beseft dat u steeds minder weet en de simpele handelingen moeilijker vindt om uit te voeren, zoals tafeldekken,

‘Ik pak een mes en vork en denk even na. Ik weet niet meer aan welke kant ze horen. Vork rechts? Of vork links? Ik leg ze neer waar ik denk dat ze moeten, maar bij het volgende bord verander ik van gedachten. Ik pak nog een mes en vork. Terwijl ik naar mijn handen kijk, probeer ik te doen alsof ik mijn eten snijd. Ziet dat er zo goed uit, of moet ik ze omdraaien? Ik draai ze om. Het ziet er precies hetzelfde uit.’
Ik kijk niet op. Het is zoiets kleins – weten waar je het bestek neerlegt – maar het voelt alsof ik gezakt ben voor een belangrijk examen. Er is een stukje van mij verdwenen.’
ze is zoek

U heeft een goede vriendin, Elizabeth. Maar zij is verdwenen, althans in uw belevenis. Dan begint u zoektocht, waar is Elizabeth? Maar tijdens die zoektocht komt een specifiek deel van uw verleden steeds sterker naar boven, de vermissing van uw zus Sukey. Na zoveel jaar weet niemand nog wat er met uw zus gebeurd is. Daarom bent u zo hardnekkig in uw zoektocht naar Elizabeth.

”Ze is gestorven zonder het ooit te weten. Zo wil ik niet doodgaan.’
Helen gaat een beetje meer rechtop zitten. ‘Zonder wat te weten, mam?’
‘Van Sukey.’ Ik grijp haar vingertoppen stevig vast. ‘Dus daarom wil ik Elizabeth vinden.”

U kunt wel dingen goed benoemen en beseft ook dat u dingen bent vergeten, maar u bent inderdaad niet gek. Alleen doet u soms dingen die niet logisch zijn voor ons, maar in uw ogen is dat wel logisch wat u ervaart en ziet het op die wijze. Alleen is het voor ons soms moeilijk om te bepalen, hoe ver mogen wij meegaan in uw belevingswereld?

Als ik eerlijk ben, wat voor antwoord wij ook aan u geven, u zult altijd blijven zoeken naar Elizabeth.

Ik was erg onder de indruk van uw verhaal, ook was het af en toe warrig, maar zo werken uw hersenen nu eenmaal. Soms werd ik er triest van, maar het is uw werkelijkheid en die is niet altijd rozengeur en maneschijn.

Ik wens u alle goeds toe.

Met vriendelijke groet,

Paulien

 

Auteur:
Emma Healey
Vertaald door:
Mechteld Jansen
ISBN:
978-90-225-6913-9
Oorspronkelijke titel:
Elizabeth is missing
Titel:
Ze is zoek
Uitgave:
Pocket, 336 pagina’s
Uitgever:
Boekerij
Genre:
Roman
Verschenen:
2014

 

6 thoughts on “Brief aan mevrouw Horsham

  1. Het lijkt me vreselijk om te dementeren, en het dan bij vlagen ook nog zelf weten. Knap om als schrijver in het hoofd van een dergelijk persoon te kunnen kruipen. Bernlef is daar ook een kei in. Apart om je recensie zo te plaatsen!

  2. Wat een mooie en leuke recensie weer. Het lijkt mij vreselijk om dement te zijn en te vergeten hoe dingen werken, wat je al gezegd hebt of wat niet etc.

  3. Wat een prachtige manier van een recensie schrijven doe jij met die brieven🙂
    En ja, het lijkt me afschuwelijk om dement te worden, maar zowel voor mijzelf als voor mijn naaste, die alleen maar machteloos toe kunnen kijken hoe ik aan het worstelen ben met mijn geheugen ….

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s