Recensie ‘Evenbeeld’ van Marianne en Theo Hoogstraaten

evenbeeldTitel: Evenbeeld
Auteur: Marianne en Theo Hoogstraaten
ISBN: 978 94 6109 114 7
Genre: Literaire thriller
Uitgever: De Crime Compagnie
Uitgave: Paperback, 271 pagina’s
Uitgegeven: 2014

Recensie exemplaar ontvangen van De Crime Compagnie

Op achterkant
1628 Een jonge, zwangere vrouw wil in Nederlands-Indië een nieuw leven beginnen. Tijdens een zware storm bevalt ze van haar zoon. Niet veel later strandt het VOC-schip de Batavia op een koraalrif. Er volgen maanden van honger, dorst en afschuwelijke moordpartijen. Lukt het haar om zichzelf en haar kind in leven te houden?
2013 Marrit erft het grachtenpand en het vermogen van haar oom. Maar al snel blijkt er een keerzijde te zitten aan haar onverwachte rijkdom. Wat is de betekenis van de dwingende voorwaarden in het testament? En waarom liet haar oom haar alles na?
Als ze op onderzoek uitgaat raakt ze betrokken bij een complot dat haar uiteindelijk haar leven kan kosten…

Mijn mening
Wat een boek! Ik had moeite om het boek weg te leggen. Het was spannend, vooral het stuk dat in 1628 afspeelde. Wel vroeg ik me de hele tijd af, wat hadden die twee in gemeen? Wat was belangrijk dat wij iets over 1628 moest weten? Specifiek over het schip de Batavia. Pas aan het einde werd dat duidelijk. Goede manier om je lezers vast te houden.

Sommige personages vond ik wel wat oppervlakkig. Ik had het meest genoten van Marretgie Louys. Misschien juist omdat zij een personage uit het verleden was. Wel kon ik genieten van Marrit Jansonius, een dame met pit en niet op haar mondje gevallen. En daardoor konden er problemen van komen.

”Vrouwtje Jansonius. Heel verstandig dat je belt.’ Een zware, wat nasale stem, met een licht Amsterdamse accent.
‘Ik ben geen “vrouwtje” Jansonius,’ reageerde ik fel.’

En zo waren van die momenten waarop zij heerlijk fel reageerde en dat was wel nodig tegenover sommige mensen.

Ik vond dat de auteurs dingen wel beeldend kon beschrijven.

‘We waren de baai nog niet uit of de hoge, lange rollers tilden het schip op, lieten het met toenemende snelheid in een golfdal glijden en tilden het weer op, met eindeloze regelmaat.’

Ik kon dat gemakkelijk voor de geest kon halen en had bijna het gevoel hoe die golven mij meenam, deinend.

Ik was geschokt toen ik las dat de gebeurtenissen dat Marretgie had meegemaakt daadwerkelijk was gebeurd. Onvoorstelbaar dat één gek zo macht kon hebben en levens zomaar kon beëindigen en denken dat ze de vrouwen zomaar konden dwingen om te laten verkrachten! Alleen al de gebeurtenissen van Marregtie hield mij vast en wilde ik doorlezen. Konden ze die gek tot halt brengen? Hoe had zij overleefd?

Er was één citaat dat mij erg aansprak.

‘Wanhoop is een slechte raadgever en zelfs uitzichtloosheid heeft een horizon waarboven de zon ooit weer opkomt.’

Ik had met plezier het boek gelezen. Het was spannend en ik bleef nieuwsgierig tot het eind. Ik wilde weten wat de connectie was van verleden en heden? En overleefde Marretgie de hel?
Aanrader, absoluut!

©Plien 2014

cover van internet

Advertenties

One thought on “Recensie ‘Evenbeeld’ van Marianne en Theo Hoogstraaten

  1. Pingback: Recensies: Marianne en Theo Hoogstraten - Evenbeeld | Ranking the Books

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s