Vragen aan… Linda Jansma

jansma350-2Linda Jansma (1967) schrijft al sinds haar kinderjaren, eerst voornamelijk voor zichzelf, later ook voor vrienden en in de schoolkrant. Op haar twaalfde stuurde ze haar eerste manuscript, een jeugdboek, naar een uitgeverij. Het werd niet uitgegeven, maar de positieve reacties over haar fantasie en schrijfstijl zijn sindsdien haar drijfveren geweest om verder te schrijven.

In 2009 veroverde ze een vijfde plaats bij de schrijfwedstrijd Beste Manuscript, waarna het niet lang duurde voordat ze in 2010 met haar eerste thriller Caleidoscoop debuteerde bij uitgeverij De Crime Compagnie (voorheen Verbum Crime). Met dit boek won ze de Schaduwprijs 2011, de prijs voor het beste Nederlandstalige spannende debuut en stond ze op de longlist van de Gouden Strop. Het boek is inmiddels vertaald in het Engels.
Op 11 februari 2012 verscheen Tweestrijd. Ook dit boek kreeg en krijgt nog steeds vele lovende reacties van pers en lezers. Het boek werd genomineerd voor de Crimezone Thriller Award en eindigde op de derde plaats in de categorie Nederlandstalig.
In oktober 2012 kwam Houvast in de winkels te liggen. Nog voordat het boek uitkwam, was de eerste druk al uitverkocht en reeds in de eerste week na verschijning waren de lovende reacties al in de pers en op internet te vinden. Inmiddels zijn er al meer dan 10.000 exemplaren van verkocht en kwam het boek op de longlist van de Diamanten Kogel terecht, de prijs voor de beste Vlaamse thriller.
Schuilplaats, Linda’s vierde boek, verscheen in oktober 2013 en kreeg tot nu toe alleen maar lovende recensies. In maart 2014 komt haar vijfde thriller op de markt, met als titel Doelwit. Inmiddels schrijft Linda alweer aan haar zesde boek.

Wanneer Linda niet aan haar manuscripten werkt, schrijft ze in opdracht commerciële teksten. Haar specialisme ligt op het veterinaire vlak, maar haar interesse is veel breder. Daarnaast werkt ze tweeënhalve dag per week in haar eigen hondentrimsalon.

Ik heb ‘Schuilplaats’ van Linda Jansma gelezen. Na aanleiding daarvan heb ik haar paar vragen per e-mail gestuurd. Wil je weten wat ik van het boek vond, lees dan mijn schuilplaatsrecensie over het boek.

1. Hoe ben je op het idee gekomen om in positieve belichting te schrijven over pleegouders en Jeugdzorg?
Ik merkte de laatste jaren dat Bureau Jeugdzorg wel heel erg slecht werd afgeschilderd, niet alleen in de media, maar ook gewoon onder de mensen. En dat vond ik jammer, want Jeugdzorg doet ook heel veel goed werk. Helaas worden altijd alleen de negatieve dingen over de instelling breeduit toegelicht, zonder dat men stilstaat bij het feit dat men nooit alle gegevens kent om tot een objectieve mening te komen. Ik vond dat de positieve kant van de jeugdzorg ook wel eens aan bod mocht komen en dat heb ik gedaan in Schuilplaats.

2. Op wat voor manier heb je onderzoek gedaan voor het boek ‘Schuilplaats’?
Tijdens het schrijven heb ik vaak contact gehad met een vrouw, die samen met haar man een aantal pleegkinderen onder haar hoede heeft. Dit zijn allemaal kinderen uit de opvoedingsvariant, waarbij de kinderen eigenlijk hun hele kindertijd bij de pleegouders verblijven. Daarnaast bieden ze ook nog ruimte aan kinderen voor crisisopvang. Dan krijgen ze dus één of meerdere kinderen tijdelijk in huis tot ze ofwel weer terug naar huis kunnen, of worden geplaatst in een vast pleeggezin. Deze pleegmoeder heeft me alle ins en outs van pleegzorg verteld en een aantal dingen in Schuilplaats komen ook rechtstreeks uit haar leven. De verhaallijn van de drie zusjes zijn ook enigszins gebaseerd op een situatie die bij haar in het gezin plaatsvond.
Daarnaast heb ik gesproken met een gedetineerde die in de laatste fase van zijn opgelegde straf zat. Zo kwam ik meer te weten over het leven achter de gevangenismuren.

3. Hoe ben je in aanraking gekomen met mensen die jou informatie hebben kunnen geven die je nodig had voor je boek?
Het pleeggezin leerde ik kennen via een vriendin. Zij had naast hen gewoond en kende hen goed. Tijdens een weekendje dat ik bij haar was, zijn we bij het pleeggezin op bezoek geweest en terwijl we daar waren, was er ook een klein meisje bij hen in crisisopvang. Het verhaal van dat meisje leidde uiteindelijk tot de verhaallijn van Schuilplaats.
Met de gedetineerde die ik gesproken heb kwam ik in aanraking door een andere vriendin. Zij is auteur van true crime boeken en werkt in de gevangeniswereld. Zij regelde voor mij een rondleiding door de gevangenis Noordsingel in Rotterdam en aansluitend een gesprek met de gedetineerde.

4. Heeft deze informatie ook de verhaallijn bepaald? Zoals Mike, die in de gevangenis zit?
Het verhaal van de drie zusjes is inderdaad gebaseerd op de informatie die ik van de pleegmoeder kreeg. Natuurlijk niet tot in details, maar wel globaal. Het verhaal van Mike is grotendeels verzonnen, maar het dagelijks leven in de gevangenis is wel afgeleid van wat hij me verteld heeft.

5. In maart komt weer een nieuw boek van jou uit. Kan je in het kort vertellen waar het over gaat?
Het boek dat in maart uitkomt is mijn vijfde thriller en heeft als titel Doelwit. Het gaat strikt genomen over eerwraak. Niet alleen over wat dat voor gevolgen heeft voor het slachtoffer, maar ook voor de personen die er – al dan niet bewust – bij betrokken zijn.

Linda, bedankt dat je de tijd hebt willen nemen om de vragen te beantwoorden.

©Plien 2013

Foto en cover van internet

One thought on “Vragen aan… Linda Jansma

  1. Pingback: 35-365 Vragen aan… Linda Jansma | Plien's wereldje

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s