Recensie ‘Cybele’s geheim’ van Juliet Marillier

cybeles geheimTitel: Cybele’s geheim
Originele titel: Cybele’s secret
Auteur: Juliet Marillier
Vertaald door: Marion Drolsbach
ISBN: 9789024554294
Genre: Fantasy
Uitgever: Uitgeverij Luitingh ~ Sijthoff BV
Uitgave: Pocket, 350 pagina’s
Verschenen: 2008

Op achterkant
Nog geen achttien jaar is Paula wanneer ze met haar vader Teodor, een reizend koopman, naar Istanbul vertrekt om daar te proberen een eeuwenoud artefact, dat bekendstaat als Cybele’s Geschenk, in handen te krijgen.
Paula’s liefste wens, de weg terugvinden naar het Andere Rijk, de geheimzinnige plek die ze in haar jeugd met haar zussen bezocht, heeft inmiddels plaatsgemaakt voor de wens een beroemd handelaar in oude boeken en manuscripten te worden. Maar hints en gefluisterde woorden maken Paula duidelijk dat ze aan een magische queeste is begonnen, die best wel eens gestuurd zou kunnen worden door haar spoorloos verdwenen zus Tati.
Bovendien zijn Paula en Teodor niet de enigen die op zoek zijn naar Cybele’s Geschenk. Eenmaal onderweg worden zij en hun lijfwacht Stoyan geconfronteerd met raadsels en krachtproeven die het uiterste van hun loyaliteit vragen. Maar ze moeten doorzetten, want falen betekent vrijwel zeker de dood…

Mijn mening
Echt een Juliet Marillier boek. Ook hier weer toont zij haar kwaliteit om realisme mooi te verweven met magie.
Tijdens het lezen had ik af en toe het gevoel dat ik het boek ‘Wildewoud’ had moeten lezen. Vooral als Paula terugdacht over haar jeugd, Andere Rijk en zussen. Dan had ik soms het gevoel dat ik een essentieel stukje miste. Op de achterflap staat dat haar zus Tati spoorloos is. Maar Paula wist waar zij was, dus spoorloos is Tati niet. Ergens heb ik het gevoel dat het stukje over Tati dus in het deel ‘Wildewoud’ afspeelde. Na aanleiding daarvan ben ik op jacht gegaan naar dat boek maar helaas wordt het niet meer verkocht. Dus moet ik mijn ogen open houden op boekenmarkten.

Goed, terug naar dit boek. Het was goed geschreven, maar zoals ik hierboven noemde, had ik af en toe een gevoel dat ik iets miste, de voorgeschiedenis.
Wat ik mooi vond aan dit boek was dat je al kon proeven hoe Istanbul zich ontwikkelde tot een stad waar West Oost ontmoet. Een stad die zich nog meer aan de regels van de Oosten hield. Hoe de vrouwen nog beperkt werden in hun doen en laten. Hoe Paula zich probeerde aan te passen, maar dat soms vreselijk moeilijk vond. Want zij kwam uit een gezin waar zij meer vrijheid had en haar vader vond het belangrijk dat zijn dochters konden lezen en voor zichzelf konden denken.
Zij zag soms dingen die andere niet zagen of dat juist zij de enige was die de betekenis ervan begreep. Zij probeerde er ook achter te komen wie zij wel en niet kon vertrouwen. Maar had zij wel de juiste persoon in vertrouwen genomen? Zal zij het geheim van Cybele begrijpen? Zal zij ooit weer terug naar Andere Rijk kunnen gaan?

’Mijn moeder zou zeggen dat een droom de sleutel is die de geheimen van de wakkere wereld ontsluit.’

Ik vond het een leuk boek, maar ik vond het niet zo sterk als de Zeven Wateren serie of Hartenbloed van Juliet Marillier. Ik dacht bij mezelf, waarom niet? De reden is, het speelde zich af in een heel ander omgeving dan ik gewend ben. Dat doet niets af aan het boek of het verhaal. Het was iets waar ik aan gewend was.
Maar ik heb met plezier de avonturen van Paula gevolgd en hopende dat het allemaal goed uitpakte. Dus kortom, ik heb er van genoten.

©Plien 2013

Advertenties

4 thoughts on “Recensie ‘Cybele’s geheim’ van Juliet Marillier

  1. Het valt me op dat de uitleg op de achterkant van het boek, niet overeenkomt met de inhoud. Ik vraag me altijd af hoe dat komt. Leest de uitgever van wie jij je boeken krijgt, ook jouw recensies?

  2. Het kan ook dat bepaalde punten nu meer mijn aandacht heeft dan andere punten, zoals die op het achterkant staat. Misschien trekt de volgend keer andere punten meer mijn aandacht.En hoe interpreteer ik dingen?
    Maar is wel opvallend dat het soms niet helemaal klopt.
    Dit boek heb ik van mijn zus gekregen dus niet van een uitgever. En ja, ze lezen het wel want ik ben verplicht mijn link van mijn recensie door te sturen als ik een boek van hun heb ontvangen.
    En van die boeken breng ik soms de uitgever op de hoogte. Ik had een keer dat een fout op de achterkant stond en bleek dat het niemand was opgevallen. Terwijl naar mijn belevenis een hele duidelijk fout was.
    De vraag is ook natuurlijk, degene die de achterkanten schrijven ook daadwerkelijk goed het boek heeft gelezen. Interessante punt.
    Daarnaast moet het achterkant natuurlijk kort en krachtig zijn en dat is niet altijd gemakkelijk!

    In dit geval zou het misschien kunnen dat het niet overeenkomt omdat ik nu misschien op andere dingen had gefocust dan het achterkant vertelt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s