Recensie ‘Het woud der verwachting’ van Hella S. Haasse

het woud der verwachtingTitel: Het woud der verwachting
Auteur: Hella S. Haasse
ISBN: 9041300066
Genre: Roman
Uitgever: Em. Querido’s uitgeverij B.V.
Uitgave: Pocket, 796 pagina’s
Verschenen: 1996

Op achterkant
Het woud der verwachting is Hella S. Haasse’s magistrale roman over het bewogen leven en de uiteindelijke vereenzaming van Charles ‘d Orléans (1394-1465), politicus en dichter. Politieke intriges, de strijd tussen Bourguignons en Armagnacs, de slagersopstand onder Caboche, de slag bij Azincourt, het optreden van de Maagd van Orléans, Charles’ lange gevangenschap in Engeland en zijn dwalingen op het pad der liefde: dit alles word de lezer opgedist als een spannende film. Te midden van de gevaren en verschikkingen van het laatmiddeleeuwse leven verdwaalt de mens, hij zwerft en zoekt, maar vindt de uitweg niet.

Mijn mening
Dit boek staat al jaren in de kast van mijn ouders. Zo af en toe heb ik het in mijn handen gehad om weer terug te zetten. Maar in het kader van de uitdaging ‘Ik lees Nederlands’ besluit ik dit boek te lezen.

Waarom heb ik al die jaren het boek genegeerd dat mijn negeren niet waard is.
Wat een boek! Zij beschrijft dingen heel beeldend. En haar taalgebruik is heel mooi en bloemrijk. Er zijn teveel citaten die ik mooi vind.
‘Zij waren, dacht Valentine, als de eenzame bomen die soms in de kale, steenachtige bodem van bergtoppen nog wortel geschoten hebben; blootgesteld aan stormen en bliksem staan zij daar, wolken trekken aan hen voorbij, weer en wind polijsten hen geleidelijk tot stronken, even bar als de rotsen rondom.’

Door dat soort gedachten, zinnen komen de personages voor mij tot leven.
‘Het kind Charles sloeg deze verandering ademloos gade; bij zulk een gelegenheid ook werd hij zich ervan bewust dat zijn moeder een buitengewoon mooie vrouw was, rank en rijzig met haartressen zo goudbruin als beukeloof in oktober.’

Het verhaal speelt af in de periode van de 100-jarige oorlog tussen Frankrijk en Engeland. Ik ken het verhaal van ervoor en dat stuk van Jeanne ‘d Arc. Maar dat tussenstuk van die lange oorlog kende ik niet. Het is dus erg interessant om dat te lezen. En ik heb nooit geweten dat die kroonprins Charles uit de boeken van Thea Beckman trilogie over 100-jarige oorlog later een koning wordt die geestelijk onstabiel wordt. En dan dat iedereen aan hem trekt, om hem in de macht te krijgen.

Naar mijn belevenis beschrijft het onderstaande citaat goed wie Charles is. Een sombere man die gedwongen is na het overlijden van zijn vader de rol van man des huizes op zich nemen.
‘De herfst trok Charles aan als geen ander jaargetijde; hij bespeurde in zichzelf een zekere verwantschap met die wereld op de grens van de winter, wanneer het land bestrooid schijnt met rood en geel goud als een bladzijde in een verlucht brevier, wanneer het geschreeuw van de zuidwaarts vluchtende vogels een weemoedige en tevens onheilspellende klank heeft.’

Wanneer zijn moeder komt te overlijden, belooft hij dat hij zijn vader zal wreken. Maar hij is niet een man die leeft voor wraak. Gaandeweg wordt het duidelijker dat hij eigenlijk gewoon heel tevreden is met een bibliotheek, het schrijven van gedichten en eventueel een gezin. Hij is niet zoals de andere adel, waardoor hij regelmatig zich buiten de groep plaatst of voor moeilijke keuzes komt te staan. In sommige gevallen heeft hij geen keuze en moet hij kiezen voor de kant van de koning van Engeland of voor de adel.

Af en toe dacht ik, kom voor jezelf op! Maar zo is hij niet. Ik heb wel veel bewondering voor Charles ‘d Orléans gekregen door de manier waarop hij met de mensen omgaat. nederlandsNiemand is minder dan hij en helpt waar hij kan helpen. Juist daardoor heeft hij van het volk veel teruggekregen. Maar altijd heeft hij zich een gevangene gevoeld, in Engeland en thuis.
‘Hij kan mij evenmin als de anderen vertellen wat ik weten wil en wel omdat het vrij-zijn, het niet-gebonden zijn, hem aangeboren is, zoals het vliegen de vogels eigen is. Hem bindt geen keten van verplichtingen, hij wordt niet bekneld door het gevoel verantwoordelijk te zijn voor zoveel levens, door de taak om de spil te zijn waaromheen een wereld draait, zij het ook misschien een wereld van onbetekenende dingen. En die man beseft zijn eigen vrijheid niet.’

Ondanks alles is hij altijd eenzaam geweest en uiteindelijk kiest hij voor die eenzaamheid.

Kortom, geen enkel spijt dat ik het boek heb gelezen en daar ook echt de tijd voor heb genomen. Een prachtig boek!

©Plien 2013

cover van goodreads.com

7 thoughts on “Recensie ‘Het woud der verwachting’ van Hella S. Haasse

  1. Pingback: Boekenupdate Mei | Plien

  2. Pingback: Recensies -2- voor Uitdaging voor 2013: Ik Lees Nederlands! | De Boekblogger

  3. Pingback: Recensies -3- voor Uitdaging voor 2013: Ik Lees Nederlands! | De Boekblogger

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s