Recensie: ‘The Gargoyle’ van Andrew Davidson

Titel: The Gargoyle
In Nederlands: De Waterspuwer
Auteur: Andrew Davidson
ISBN: 9781847671691
Genre: Roman, psychologisch thriller
Uitgever: Canongate Books
Uitgave: Pocket, 502 pagina’s
Verschenen: 2009

Auteur
Andrew Davidson is een Canadese auteur. De Waterspuwer is zijn debuut. Ik heb het in Engels gelezen, the Gargoyle. Hij heeft in Japan gewerkt als docent voor hij weer terugkwam in Canada.

In het kort
Het verhaal gaat over een man die na het auto-ongeluk op afdeling brandwonden terecht komt. Grote deel van zijn lichaam heeft derdegraads verbranding. Terwijl hij in het ziekenhuis ligt verliest hij vrienden maar dan leert hij de waarde kennen van echte vriendschap. Zo leert hij een medepatiënt Marianne Engel kennen. Dankzij haar vindt hij de kracht om door te zetten en ervoor te gaan. Alleen is Marianne ervan overtuigd dat ze elkaar al kennen uit de vorige levens. En dat is het begin van het verhaal.

Verhaal/setting/omgeving
Het verhaal speelt af in verschillende tijdsperioden.
Hedendaagse verhaal speelt vooral af in het ziekenhuis en later in het huis van Marianne Engel.
Grote deel van het verleden speelt af in oud Duitsland. Maar door Marianne’s verhalen komen divers andere landen in beeld en tijdsperioden.

Personages
Het verhaal wordt verteld vanuit de ik-persoon, zijn naam is niet genoemd in het boek. Naast hem speelt Marianne Engel een hoofdrol. Verder komen enkele bijrollen voorbij zoals dr. Edwards, fysiotherapeut Sayuri Mizomuto en psycholoog Gregor Hnatiuk.

Mijn mening / conclusie
Er is blijkbaar een hype geweest rondom dit boek. Na wat her en der gelezen te hebben zijn de reviews over dit boek heel verschillend. Je houdt er van of niet.

Mijn mening…
De auteur kan heel beeldend schrijven, ik had geen moeite om dingen voor me te zien. De manier waarop de behandelingen werd beschreven voor de derdegraads brandwonden was heel grafisch beschreven. Ik dacht echt af en toe, pfff vreselijk dat je zo zware, pijnlijke behandelingen onder moet gaan om er voor te zorgen dat je huid weer enigszins kan herstellen zodat het niet meer kwetsbaar is voor infecties.
Door het heen en weer gespring in tijden en verhalen had ik moeite om binding te krijgen met de ik-persoon of wie dan ook. Hoewel Marianne Engel mij wel had kunnen boeien, had ik toch geen binding met haar. Er zijn teveel verhalen door elkaar verweven, soms gaf de auteur mij het idee dat hij wilde laten zien dat hij van veel dingen afwist en onderzoek heeft gedaan. Teveel verschillende informatie, tijdsperken en soms niet logisch met elkaar verbonden. Daardoor gaf het voor mij een verhaal zonder een duidelijk verhaallijn.
Daardoor had ik halverwege het verhaal bijna de neiging om weg te leggen, maar toch was ik nieuwsgierig hoe het verder ging en hoe het zal aflopen. Maar ik bleef me wel wat ergeren aan geen duidelijke verhaallijn.

Wel is het een uniek en beeldend verhaal, maar geen duidelijke verhaallijn. Wel denk ik, dat als ik dit boek later nog een keer lees dat ik misschien wat meer logica in kan vinden. Dus wie weet lees ik het ooit nog een keer.
Of ik jullie moet aanraden om te lezen, in dit geval vind ik het moeilijk om te zeggen. Als je een slechte concentratie hebt, dan raad ik je af, omdat het gewoonweg een verwarrend boek is. Maar houd je van verwarring, dat heden en verleden door elkaar loopt, dan is dit misschien jouw soort boek.

2.5/5

©Plien 2012

One thought on “Recensie: ‘The Gargoyle’ van Andrew Davidson

  1. Pingback: Boekenupdate VI | Plien

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s