Gelezen: Vergeef me van Wally Lamb

In het kort:
Tegen het weidse decor van twintigste-eeuws Amerika en gevuld met levensechte en memorabele personages, brengt deze ontroerende roman voer twee identieke, maar toch zo verschillende tweelingbroers de diepste noden en angsten van de mens aan het licht: de eenzaamheid, het verlangen naar acceptatie en liefde, en de strijd om ten koste van alles te overleven.

Mijn mening:
Ik heb het nu voor de derde keer gelezen en weer grijpt het me. Weer kan ik verdrietig zijn om degene dat nog leven maar in strijd zijn met zichzelf en om degene die te vroeg de wereld hebben moeten verlaten, eigen keuze of niet.
Je leeft zo mee met diverse personages. Vooral met de identieke tweeling Dominick en Thomas. Ondanks het feit dat Dominick soms zo onbehouwen, onhebbelijk kan gedragen leef je toch met hem mee. Vooral als je steeds meer inzicht krijgt in hoe de opvoeding van de jongens waren.
Ook interessant is om te lezen dat mensen zoals Dominick en Ray zichzelf de schuld geven van het feit dat Thomas schizofrenie heeft. Terwijl het wordt aangetoond dat het een biochemisch afwijking is in de hersenen. Waarom geven ze zichzelf de schuld?
Ray is geen toonbeeld van een goede vader, hij is niet eens hun vader. Maar hij heeft er wel voor gekozen om hun moeder te trouwen en een vader te zijn voor de jongens. Alleen door het verleden van Ray kan je enigszins begrip opbrengen voor hem. Door Ray zijn verleden moet ik denken aan Josh Groban nummer “War at Home”. Ik vind het passen bij Ray en zijn familie situatie.
Door Ray zijn gedrag reageren de jongens er anders op. Dominick heeft bepaalde keuzes gemaakt uit zelfbescherming, waardoor Thomas soms dus de pineut was en afgestraft wordt door Ray.
Maar ook het geloof komt aan bod, vooral door Thomas’ situatie. En hoe ieder erin gelooft of niet. Door het gedrag van Dominick moet ik denken aan Bon Jovi nummer “Hey God”. Het is voor het eerst dat ik nu bepaalde situaties linkt aan bepaalde nummers.
Het is een realistisch boek, waarin geen enkel personages perfect is en probeert te overleven in de harde wereld waar je voor jezelf moet opkomen.

Pluspunt:
Gewoonweg fantastisch boek, een aanrader!

Minpunt:
Het verhaal van grootvader Domenico (daar is een van de tweeling naar vernoemd) is soms iets te langdradig.

Citaat:
“Het leven is geen aaneenschakeling van geïsoleerde vijvers en plassen; het leven is de river die je daar beneden voor je ziet. Hij stroomt vanuit het verleden door het heden op weg naar de toekomst.”

Cijfer:
5/5

2 thoughts on “Gelezen: Vergeef me van Wally Lamb

  1. Dit boek is er weer een voor mij!! Daar ik er zelf een van een tweeling ben, ben ik altijd benieuwd hoe andere daar tegenaan kijken. Dit lijkt me daarvoor een heel erg interessant boek.
    Hij gaat op mijn leeslijstje🙂

  2. Ja kan me wel indenken dat je dat wilt lezen. Volgens mij wordt jou leeslijstje langer😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s