Afgelopen woensdag heb ik te horen gekregen, na een foto gemaakt is, dat ik een slijtage heb in mijn onderrug. Tja… Ik heb ergens wel verwacht aangezien ik in december of januari tegen mijn vorig therapeut zei, ik denk dat het een slijtage is. Maar het is nooit leuk om dat bevestigd te worden.
Wat nu? Wel, er wordt nu een MRI-scan gemaakt om te kijken hoever het ontwikkeld heeft. Want op de foto is het duidelijk te zien dat het bij de eerste tussenschijfwervel onderin nauwelijks ruimte is. Maar tussen de eerste en de tweede onder is er ook al wat minder ruimte.
Als ik de uitslag heb van MRI dan wordt het bepalend welke kant ik op ga. Kan ik geopereerd worden of niet? Gewoon maar mee leren leven? Wat voor stappen moet ik nemen?
Hoe voel ik me eronder? Eerlijk gezegd weet ik niet. Ik denk dat ik bepaalde gevoelens pas toelaat als ik weet welke kant ik op ga straks. Wel ben ik al bezig om mijn levensstijl wat op aan te passen. Dan bedenk ik, dan had het zo moeten zijn met mijn auto. Want ik heb nu een auto met een beter steun in mijn rug.
En toch voel ik ergens een bepaalde berusting, het is een feit. Ik ben al tien jaar lang bezig mijn leven steeds aan te passen aan mijn lijf. Mijn lijf die langzaam achteruit gaat. Maar het is niet het einde.
Ik sta nu weer voor een keuze die ik al 10 jaar maak. Welke kant ga ik op? Hoe wil ik ermee omgaan? Ik weet uit ervaring dat ik goede en slechte dagen zal hebben, maar ik kijk vooruit, naar de dingen die nog gaan komen. Daarnaast, ik sta er niet alleen voor. Ik heb geweldige familie en vrienden om me heen.
Positiviteit levert meer op dan negativiteit.
Dat doet me denken aan WE die ik heb geschreven, welke weg kies ik? http://metmijnneusineenboek.wordpress.com/2012/12/01/we-300-scheiden/
Aangezien ik nu echt mijn dingen beter moet verdelen komt het bloggen wat lager op het lijst van prioriteiten te staan. Wel blijf ik recensies schrijven omdat ik het leuk vind. Wel blijf ik WE-300 schrijven omdat ik het leuk vind. Wel blijf ik #50books vragen beantwoorden omdat ik het leuk vind. Alleen het zal verzameld op mijn blog geplaatst worden. Misschien zal er nu en dan een persoonlijk blogje verschijnen.
Ik hoop snel weer een recensie te schrijven, want het lezen gaat momenteel wat traag omdat het even druk is in mijn hoofd. Maar dat is niet erg.
Ik heb het boek van Marelle Boersma ‘de Babymakelaar’ bijna uit en dan ga ik weer verder met het boek van Hella Haase.
©Plien 2013









